Blog Image

Amerikareis 2011

Voorbereiding:

We gaan weer een blog bijhouden over onze avonturen in Amerika.

Al in oktober 2010 hebben we bij Jan Doets de vliegtickets en de camper geboekt. Ook deze keer hebben we gekozen voor een rondje Las Vegas-Las Vegas maar nu willen wij vanuit Las Vegas naar het zuiden.
De camper is een 26-28 ft klasse C van Road Bear.

Klik hier voor de globale route die we willen volgen.

Ons fotoalbum staat op http://albumusa2011.deposjes.nl

De berichten in dit weblog lopen van NIEUW (bovenaan) NAAR OUD (onderaan).

Terug naar onze homepage

Dag 30, vrijdag 7 oktober 2011, naar huis

07-10, naar huis Posted on Sat, October 08, 2011 20:42:55

We konden jammer genoeg niet zo snel in slaap komen. Het bed was vrij zacht en lag daardoor niet zo lekker en er was af en toe wat lawaai van koelinstallaties buiten. We hebben toen maar een melatonine tabletje ingenomen en langzaam aan vielen we toen toch in slaap.

Vanmorgen om 6.30 uur ging de wekker. Dit keer wogen op onze digitale ulster die we vlak voor de vakantie hebben aangeschaft, de koffers niet meer dan het toegestane gewicht. Dus dat zit wel goed. We hebben lekker gedoucht en ontbeten en werden om ongeveer 8.45 uur door de shuttle naar de luchthaven opgehaald.

Alles verliep daarna zeer voorspoedig. Koffers inchecken, door de bodyscan. Het vliegtuig vertrok keurig op tijd om 11.20 uur en kwam een uur sneller aan op de luchthaven van Chicago. Daardoor hadden we ruim een uur om over te stappen en ondertussen wat te eten bij de Manchu wok.

Ook onze vlucht naar Amsterdam vertrok zelfs vijf minuten eerder dan gepland om 18.00 uur. De captain zegt dat de vlucht ongeveer 7.45 uur zal duren. Tijdens het opstijgen zagen we de zon ondergaan.

Het vliegtuig was lang niet vol en de stoelen die wij van tevoren gereserveerd hadden blijken op de laatste rij van Economy Plus te zijn. Dat betekent: meer beenruimte en meer ruimte voor een laptop. Heerlijk! En dat zonder er extra voor te hoeven betalen. Normaal kost dit $ 86 per persoon. Een halfuurtje na het opstijgen kregen we een drankje geserveerd en daarna een diner. Zo’n anderhalf uur voor de landing kregen we nog een snack.

Tja, en dan zit onze vakantie er weer op. Als we landen schijnt af en toe de zon en is het zo’n 13 graden Celsius buiten.

De foto’s van vandaag staan hier.



Avond dag 29, donderdag 6 oktober 2011, naar Fremont Street

06-10, naar Fremont Street Posted on Sat, October 08, 2011 20:08:26

We zijn inderdaad ’s avonds naar Fremont Street gegaan. We zijn door hotels Bally’s en Paris naar de Strip gelopen. Paris ziet er net zo gezellig uit als het Venetian waar we vanmiddag waren. Allemaal terrasjes en Parijse straatjes. Voor Paris is de halte van de Express bus die bij minder haltes langs de Strip stopt.

We moesten wel eerst even wachten tot de bus eraan kwam, want de demonstratie die ’s middags al begonnen was, was nog niet afgelopen. Dat betekende dat er heel wat mensen over de Strip leuzen aan het roepen waren tegen het kapitalisme (de Occupy-beweging).

Uiteindelijk waren we iets voor 19.00 uur bij Fremont Street, net op tijd om een stukje mee te pikken van de Fremont Street Experience die op elk heel uur start.

Onderwijl liepen we naar East Fremont Street (aan de overkant) waar het Mexicaans/Cubaans restaurant is waar we vorig jaar zo heerlijk gegeten hebben en waar op een groot tv-scherm popmuziek uit de 70-er jaren gespeeld wordt. Het restaurantje zag er nog net zo gezellig uit.

We bestelden een guacemole en natuurlijk voor mij een marguerita en voor Wim een Dos XX lager. Daarna namen we allebei een combinatiegerecht met twee taco’s en/of enchillades. Heel erg lekker met kip en shredded beef. Toen we dat op hadden zijn we weer teruggelopen naar Fremont Street.

Inmiddels was het goed donker geworden en gelukkig droog. We hebben daarna zo’n anderhalf uur rondgelopen en nogmaals de Fremont Street Experience bewonderd (dit keer een voorstelling van The Doors).

Daarna nog naar wat optredens op straat gekeken. Zoals saxofonist Carl Ferris die aan het jammen was.

Alle optredens stonden in het licht van Halloween. Daarna zijn we met de Deuce weer terug gegaan naar ons hotel. Rond 11.00 uur waren we daar weer.

De foto’s van vanavond staan hier.



Dag 29, donderdag 6 oktober 2011, dwalen over de Strip in Las Vegas

06-10, in Las Vegas Posted on Fri, October 07, 2011 16:46:31

Gisteravond hebben we tussen de buien door bij het Mexicaanse restaurant in Sam’s Town hotel gegeten. Wim vond het niet geweldig, maar ik heb er heerlijk gegeten. Ik kreeg zelfs een gratis marguerita van de ober omdat er in de eerste teveel ijsklontjes zaten geloof ik. Als voorgerecht hadden we quesadillas en als hoofdgerecht nam ik een chimichanga en Wim twee taco’s en een flauta. We waren incl. fooi $ 58 kwijt. Gelukkig werd het in de loop van de nacht droger al stond er wel veel wind.

De volgende ochtend moesten we de camper schoonmaken en de koffers inpakken. Die leken in eerste instantie te zwaar te zijn, maar er kunnen nog wat toiletartikelen weggegooid worden en onze jassen moeten er ook nog uit, dus misschien valt het uiteindelijk mee. Daarna ontbeten bij het buffet (ongeveer hetzelfde als gisteren) en toen het laatste ritje met de camper naar het camperverhuurbedrijf Road Bear. Wel eerst nog even de benzinetank volgooien. We hebben totaal iets meer dan 3500 mijlen gereden. Vervolgens werden we met een shuttle naar ons hotel gebracht waar we met bijbetaling van $ 12 al op onze kamer mochten. Het was toen ongeveer 10.30 uur, dus dat was wel fijn. Op de kamer hebben we internet genomen zodat we alvast konden inchecken voor onze vlucht morgenochtend.

Rond het middaguur zijn we toen naar de Strip gelopen. Dit keer naar de noordkant. Vandaag is het een stuk zonniger dan gisteren, maar er hangen nog steeds af en toe donkere wolken boven Las Vegas waar het van tijd tot tijd flink uit regent. Dan is het zaak snel een hotel/casino in te duiken om te schuilen. De temperatuur is rond de 20 graden celsius, dus best aan de frisse kant. We halen een broodje Subway en gaan vervolgens bij hotel Venetian naar binnen.

Dit vinden wij toch wel een van de mooiste hotels langs de Strip met leuke winkeltjes, gondels, optredens van Venetiaanse operazangers, etcetera.

Na hier een uurtje rondgelopen te hebben lopen we rustig de Strip verder af tot Circus Circus en pakken daar de Deuce (dat is een bus waar je $ 7 per dag voor moet betalen, waar je dan onbeperkt mee kan rijden) weer terug naar hotel Paris dat vlakbij ons hotel ligt.

Rond 16.30 uur zijn we dan weer op onze hotelkamer waar ik nu dit verslag zit te typen en de foto’s aan het uploaden ben. Waarschijnlijk gaan we zo naar Fremont Street om daar iets te eten en de Music Experience te bewonderen.

De foto’s van vandaag staan hier.



Dag 28, woensdag 5 oktober 2010, dwalen over de Strip in Las Vegas

05-10, in Las Vegas Posted on Thu, October 06, 2011 02:08:52

We zijn lekker gaan ontbijten in Sam’s hotel, bij het buffet. Voor maar $ 14 incl. fooi hebben we daar ons buikje rond gegeten. Een heerlijke omelet, scrummbled eggs met bacon, gebakken aardappeltjes, pancakes, wentelteefjes en vers fruit. Er was nog veel meer, maar dat hebben we allemaal niet genomen. Misschien doen we dat morgenochtend.

Het is een sombere dag en de voorspelling is ook niet al te best. In de loop van de dag gaat het waarschijnlijk regenen. Om 10.10 uur ging de eerste shuttle van Sam’s Town naar Harrah’s op de Strip en die nemen wij. Van daaraf lopen we zuidwaarts de strip af tot het laatste hotel: Mandalay Bay. Onderweg nemen we een kijkje in een aantal andere hotels: MGM Grand Hotel.

In dit hotel zijn echte leeuwen (welpjes dit keer) in een glazen tunnel aan het spelen met twee verzorgers. Erg leuk om te zien. Er wordt verteld dat de leeuwen ongeveer tien mijl buiten Las Vegas op een farm verblijven en dat er elke dag twee groepen leeuwen naar MGM gebracht worden om daar ongeveer vijf uur te zijn. Dezelfde leeuw is maximaal twee keer per week in MGM. De leeuwtjes zijn leuk aan het spelen.

Aan de overkant van MGM is New York New York. Dit hotel ziet eruit als de skyline van Manhattan met het Vrijheidsbeeld op de voorgrond. Er is ook een achtbaan waar je een ritje in kunt maken, maar dat doen wij niet. Wij gaan hier een heerlijke New York Pizza slice eten.

Daarnaast ligt Excalibur. Dit is een kasteelachtig hotel, waar we verder niet in geweest zijn, maar wat er wel fotogeniek uitziet van de buitenkant.

En daarnaast ligt Luxor. Dit is een grote pyramide van wel 30 verdiepingen. Voor de ingang prijkt de Naald van Cleopatra en ligt een enorme sfynx. Ook binnen is een sfynx met de Naald van Cleopatra te vinden. Je kunt er verschillende musea en shows bezoeken. Wij gaan eens rustig zitten en rondkijken terwijl we genieten van een heerlijk kopje koffie bij Starbucks.

Tot slot komen we in Mandalay Bay. Wim beproeft hier zijn geluk op de eenarmige bandiet, zonder resultaat. En vanaf dit hotel nemen we de monorail terug naar Excalibur, zodat we niet het hele eind terug hoeven te lopen. Vanuit de monorail hebben we een mooi uitzicht op het Luxor hotel.

We hebben dan al ruim drie uur gelopen. De eerste bus terug naar de camping vertrekt om 15.40 uur vanaf Harrah’s. We lopen dan ook langzaam die kant op terwijl het ondertussen begint te regenen. Wel jammer dat wij dat nou net moeten meemaken als we hier zijn. We zijn dan om ongeveer 16.15 uur weer terug op de camping.

De foto’s van vandaag staan hier.



Dag 27, dinsdag 4 oktober 2011, van Valley of Fire State Park naar Las Vegas

04-10, naar Las Vegas Posted on Wed, October 05, 2011 06:41:21

Het heeft vannacht verschrikkelijk geregend en geonweerd, waardoor we heel slecht geslapen hebben. Toen we opstonden was het nog steeds helemaal grijs buiten en de wolken hingen om de ons omringende bergen.

Erg jammer want we hadden vandaag de “wave” in Valley of Fire State Park willen bezoeken, maar dat zit er nu niet in. Op de radio worden net als in het begin van onze vakantie weer waarschuwingen afgegeven voor thunderstorms en overstromingen in het gebied waar wij ons nu bevinden. Wegwezen dus! Op naar Las Vegas.

Om iets voor 10.00 uur parkeren we de camper bij de Premium Outlets South van Las Vegas. De winkels gaan net open. Het is zo’n vijf uur later als we zijn uitgeshopt. Onze oogst van vandaag: t-shirts, overhemden, parfum en aftershave, Skecherschoenen voor mij en Crocks voor Wim. Daarna rijden we door het drukke verkeer naar Sam’s Town RV Park waar we morgenavond een plek gereserveerd hebben. Deze camping ligt vlakbij het camperverhuurbedrijf en heeft een shuttleservice naar de Strip en Fremontstreet. We zijn rond 16.00 uur op de camping en kunnen gelukkig vandaag ook al een plek krijgen. Het is in eerste instantie niet zo’n fraaie plek, maar die wordt zonder problemen omgeruild voor een grotere plaats op een hoek. Inmiddels is de zon weer gaan schijnen, alhoewel er wel een frisse wind is opgestoken.

Het is vandaag ongeveer 20 graden celsius geworden, wat voor Las Vegas erg koel is. Normaal gesproken is het hier zo’n 10 tot 15 graden warmer. De voorspelling voor de komende dagen is niet veel anders. Er kunnen nog steeds buien vallen. Tegen etenstijd lopen we naar het hotel en casino dat bij de camping hoort. Van onze Australische buurman hebben we gehoord dat het Mexicaanse restaurant erg goed is, maar dat blijkt helaas gesloten te zijn op maandag en dinsdag. Er vlakbij wordt om 18.00 uur een fonteinenshow gegeven. Heel aardig om te zien.

Daarna zijn we naar het buffet gegaan. Hier kunnen we ons buikje rond eten voor maar $ 22 (samen). We hebben $ 4 fooi achtergelaten. Een glas wijn kost maar $2 maar het was voordeliger om dan een karaf van een hele liter te nemen voor $ 4, wat wij dus gedaan hebben. We hebben het niet allemaal opgedronken hoor!

De foto’s van vandaag staan hier.



Dag 26, maandag 3 oktober 2011, van Zion National Park naar Valley of Fire State Park

03-10, naar Valley of Fire SP Posted on Wed, October 05, 2011 06:06:44

Vanmorgen hebben we eerst de camper geparkeerd bij het visitor centre in Zion National Park. Vervolgens zijn we daar op de shuttle gestapt die door het park rijdt naar de Temple of Sinawava.

Daar stappen we uit en lopen over de Riverside Walk, een wandeling over betonplaten langs de Virgin River naar het begin van de Narrows. Hier kun je alleen komen door de rivier over te steken. De kloof wordt dan steeds smaller, vandaar de naam Narrows. Wij hebben helaas geen paar extra sokken en schoenen meegenomen, zodat het voor ons niet mogelijk is door de rivier te waden. De wandelaars die dat wel doen hebben speciale waterdichte wandelschoenen aan en hele lange stokken bij zich zodat ze kunnen voelen hoe diep de rivier is waar ze lopen. Tijdens de wandeling zie je langs de steile rotswanden planten hangen en er stroomt op verschillende plaatsen ook water uit de rotswanden. Deze wandeling is 3,5 km lang.

We nemen dan weer de shuttle en stappen uit bij de Grotto, waar we de Grotto Trail naar de Zion Lodge lopen. Deze is 1,5 km lang en loopt over vrij vlak terrein. Bij de Lodge aangekomen nemen we allebei een pepperoni pizza slice en dan rijden we met de shuttle nog een halte verder naar Court of the Patriarchs. Hier is een uitkijkpunt op een drietal bergen met de bijbelse namen Abraham, Isaac & Jacob.

Toen we weer terugliepen naar de shuttle zagen we een kleine slang die voor onze voeten het pad overstak.

Vervolgen reden we weer terug naar de parkeerplaats waar de camper stond. Daarna gingen we naar het Valley of Fire State Park in Nevada. Het is weer een mooie weg door de bergen. Onderweg regent het af en toe, maar in het state park is het warm en droog. We rijden dan naar de camping bij Atlatl Rock die sinds kort ook 44 plaatsen met water en elektriciteit heeft. Gelukkig is er nog een plek vrij waar wij kunnen staan, helemaal aan de rand van de camping met een schitterend uitzicht op de Valley of Fire. Overal rennen ground squirrels of zijn het chipmunks over de camping. Ze zijn heel grappig om te zien en bedelen om wat eten.

Omdat de klok een uur terug is gegaan (we hebben nu Pacific Time en we hadden Mountain Time) is het nog vroeg, ongeveer 15.00 uur als we hier aankomen. We gaan lekker van het uitzicht genieten.

De foto’s van vandaag staan hier.



Dag 25, zondag 2 oktober 2011, van Bryce National Park naar Zion National Park

02-10, naar Zion NP Posted on Mon, October 03, 2011 15:56:05

Het was vannacht niet zo koud als we eigenlijk verwacht hadden. Bryce Canyon ligt namelijk best wel hoog, op ruim 2.000 meter. Na ons ontbijt zijn we naar de shuttle boarding area gereden. Daar hebben we de camper geparkeerd en daarna zijn we met de shuttle naar het verste punt gereden: Bryce Point. Daar vandaan zijn we helemaal over de rimwalk, via Inspiration Point en Sunset Point naar Sunrise Point terug gelopen. Een afstand van ongeveer 4,5 km. Vanaf de rim heb je telkens een schitterend uitzicht over het unieke landschap van Bryce Canyon. Het is een hele reeks van oranje/roze/witte hoodoos.

Vorig jaar zijn we vanaf Sunrise Point afgedaald naar beneden en toen tussen de hoodoos door naar Bryce Point gelopen. Dat was ook een geweldige wandeling met weer een hele andere kijk op het landschap.

Ruim twee uur later, rond het middaguur, zijn we bij de Bryce Canyon Lodge aangekomen en daar gebruiken we de lunch. We nemen allebei de Bryce Burger met friet. Verder gewoon water erbij. De Amerikanen vinden het de gewoonste zaak van de wereld als je verder geen drankje bij je maaltijd besteld. Heel anders dan in Nederland. We waren incl. fooi $ 26 kwijt.

Daarna hebben we de shuttle teruggepakt naar de camper en zijn naar Zion National Park gereden. Dit keer kwamen we via de oostkant het park binnen. We hadden een stille hoop dat we nu wel de Canyon Overlook trail zouden kunnen lopen. Deze trail begint vlak voor de tunnel waar we doorheen moeten. Maar helaas, met een camper kun je hier niet parkeren en daarom moesten we opnieuw deze leuke wandeling over rotsachtige paadjes en smalle richels aan ons voorbij laten gaan.

Er zijn twee tunnels in Zion. De eerste is niet zo lang en daar kunnen we gewoon zelf doorheen rijden. Wij hebben bij de ingang van het park $ 15 moeten betalen om onder supervisie van een ranger door de tweede tunnel te mogen rijden. De ranger houdt dan het verkeer tegen van de andere kant, zodat we in het midden van de tunnel kunnen rijden met de camper. Voor ons reed een touringcar zodat we goed zijn achterlichten konden volgen in de duisternis.

Aan de andere kant van de tunnel aangekomen ziet het landschap er gelijk heel anders uit. We rijden al slingerend naar beneden en proberen dan eerst een plekje te krijgen op de Watchman campground bij het visitor centre. Bij de inrit staat niet dat hij vol is, maar als we bij de ingang aankomen zijn er helaas alleen nog maar tentplekken beschikbaar. We keren dan weer om en rijden via de zuidingang het park weer uit en gaan naar de commerciële Zion Canyon Campground net buiten het park. Deze ligt precies aan de overkant van de Virgin River die door Zion National Park stroomt. Hij ligt dan ook schitterend alleen zijn de plaatsen heel smal en hij is twee keer zo duur als de Watchman Campground, namelijk $ 39. Gelukkig krijgen we geen buren naast ons. Het is inmiddels 16.30 uur en we kunnen nog lekker een tijdje in de zon zitten. De temperatuur is heerlijk hier.

De foto’s van vandaag staan hier.



Dag 24, zaterdag 1 oktober 2011, van Torrey naar Bryce Canyon National Park

01-10, naar Bryce Canyon NP Posted on Sun, October 02, 2011 05:29:43

We zijn vandaag verder gereden over de mooiste weg van Amerika: de Scenic Byway 12 van Torrey naar Bryce Canyon National Park. We spotten een paar hertjes langs de kant van de weg.

In deze tijd van het jaar kleuren de Aspen langs de weg in het Dixie National Forest van groen naar gele tinten. Een klein beetje Indian Summer dus.

In één woord: schitterend! We genieten met volle teugen van deze prachtige weg.

Onderweg stoppen we in het Grand Staircase-Escalante National Monument bij de Calf Creek Recreation Area om daar een wandeling van zes mijl heen en terug (bijna tien kilometer) te lopen naar de 126’ lower falls. De wandeling gaat over een tamelijk vlak terrein, maar wel vrijwel de hele weg door mul zand wat hem toch vrij zwaar maakt. We doen er ruim drie uur over met een kleine pauze bij de mooie waterval.

We hebben een routebeschrijving meegenomen waarop zo’n 15 rustpunten staan aangegeven met informatie over bezienswaardigheden tijdens de wandeling. Zo leven er natuurlijk verschillende dieren in de Calf Creek en hebben er ongeveer 800 jaar geleden prehistorische mensen gewoond: de Fremont. Deze hebben ook rotstekeningen gemaakt met rood pigment. Dat is dus anders dan de eerdere petroglyphen die we onderweg zijn tegengekomen, want die zijn gebeiteld in de rotsen. Het was een schitterende wandeling door de Calf Creek Canyon.

Aangezien er geen plek voor ons is op de camping bij Calf Creek rijden we door naar Bryce Canyon National Park waar we tegen 16.30 uur aankomen op de camping vlak voor de ingang van het nationale park: Ruby’s Inn RV Park & Campground. We krijgen hier een mooie plek voor $ 45 per nacht. Op deze camping hebben we in 1995 ook al eens gestaan en ik heb ook in 1987 gelogeerd met mijn ouders in de bijbehorende lodge.

Nadat we nog even lekker in de zon gezeten hebben lopen we naar de general store om te kijken wat ze daar allemaal verkopen. Daarna hebben we heerlijk in het restaurant van het buffet gegeten. We namen een door ons zelf samengestelde salade en daarbij zalige potroast (draadjesvlees zoals het vroeger nog werd klaargemaakt door onze oma’s), ribs (maar dan zonder de botjes, echt superzacht vlees, heerlijk knapperig gebraden), een gegrild kippenpootje, wat rijst en aardappelpuree erbij, mmmmmmm. Bij het dessert kon je kiezen uit ijs, taart, etcetera, maar Wim nam alleen een heel klein beetje ijs en ik zat al helemaal vol. Het buffet was maar $ 18 per persoon. Allebei een glas wijn. We waren inclusief de tax en fooi $ 58 kwijt.

De foto’s van vandaag staan hier.



Dag 23, vrijdag 30 september 2011, van Moab via Goblin Valley State Park naar Torrey

30-09, naar Torrey Posted on Sat, October 01, 2011 03:18:03

Vanmorgen zijn we eerst naar de McDonalds aan de overkant van de camping gelopen om daar een ontbijtje te nuttigen. We namen de laptop mee om het weblog sneller te kunnen uploaden dan op de camping. We liepen namelijk nog twee dagen achter, omdat het uploaden van de foto’s en filmpjes steeds werd afgebroken. Nou hier lukte het gelukkig wel zodat jullie weer helemaal bij zijn. Rond 10.00 uur gingen we uiteindelijk op weg nadat we ook nog even getankt hadden bij de benzinepomp bij de camping (heel handig).

Onze eerste bestemming van vandaag was het Goblin Valley State Park. De “goblins” of kabouters zijn een groep paddenstoelvormige rotsen. Rond het middaguur kwamen we aan bij het visitor center. De camping in het state park bleek helaas al vol te zijn, dus we hebben hier alleen ruim anderhalf uur rondgedwaald tussen de “goblins” door. Het was heel erg leuk en bijzonder om tussen de “goblins” door te lopen.

Daarna zijn we op weg gegaan naar Capitol Reef National Park. Vorig jaar hebben we de weg hier naartoe andersom gereden, maar vanuit het oosten is goed te begrijpen waarom het een scenic byway is. Het is een hele mooie route waarbij je steeds tussen anders gekleurde rotsformaties doorrijdt.

Capitol Reef is een mooi park waar je vooral doorheen rijdt. Je hoeft hier ook niet je Amerikaanse parkenpas te laten zien omdat het de enige doorgaande route is van Hanksville naar Torrey. Maar het is wel fraai.

De Fruita camping in Capitol Reef was ook vol, net zoals vorig jaar, zodat we uiteindelijk weer gestopt zijn bij het Thousands Lakes RV Park in Torrey. Deze ligt ook heel mooi met donkerrode rotsen op de achtergrond. De lucht werd in de verte wel steeds donkerder. We zijn dan ook benieuwd of we het vanavond en vannacht droog houden.

De foto’s van vandaag staan hier.



Dag 22, donderdag 29 september 2011, naar Island in the Sky in Canyonlands NP

29-09, omgeving Moab Posted on Fri, September 30, 2011 16:33:53

We moesten vandaag eerst weer eens proviand inslaan bij de Family Market. Daarna zijn we naar Canyonlands National Park gereden. Dit keer naar het “Island in the Sky” district. Dat ziet er weer heel anders uit dan het “Needles” district waar we een paar dagen geleden waren. We zijn eerst gestopt bij het viewpoint waarbij je uitzicht hebt op de Shafer Canyon. Het lijkt net de Moki Dugway. Hier doorheen loopt een dirtroad al kronkelend naar beneden. Op dit moment (rond 10.00 uur) zien we nog geen 4×4-drives op deze weg rijden. Wij hebben er nog over getwijfeld of wij er eentje zouden huren, maar hebben het toch maar niet gedaan. Daarna rijden we door naar Mesa Arch. Dit is een schitterende arch met op de achtergrond de kloven van het “Island in the Sky” district en de La Sal Mountains. Na hier enige tijd van het uitzicht genoten te hebben wandelen we weer rustig terug naar de camper om daar wat te eten.

Vervolgens rijden we naar Upheaval Dome. Hier is jaren geleden een meteoriet ingeslagen en dat heeft een flinke krater veroorzaakt. We lopen hier een trail van ongeveer 2,5 km om vanaf twee uitkijkpunten dit goed te kunnen zien. Het is er opnieuw erg mooi en leuk om naartoe te wandelen. Wel inspannend want het is inmiddels rond het middaguur en zo’n 30 graden celsius.

We rijden dan weer terug naar de hoofdweg door het gebied om naar de “Buck Canyon overlook” en het “Grand View Point overlook” te gaan. Hier heb je een geweldig mooi uitzicht op de diepe kloven van Island in the Sky. Je kunt er wel foto’s blijven maken.

Dan vinden we het wel weer mooi geweest. We stoppen nog een keer bij de Shafer canyon en zien nu wel jeeps rijden.

Daarna gaan we terug naar de camping om nog even een uurtje bij het zwembad te liggen voordat we weer gaan passagieren door Moab. Dit keer eten we bij de Mexicaan. Het was weer heerlijk en dat voor maar $ 58 incl. fooi. We struinen dan nog wat winkeltjes af op zoek naar mooie t-shirts en belanden uiteindelijk in het Slickrock café waar life-muziek gespeeld wordt. “Lost Buffalo” treedt op. Hij schijnt vroeger met zijn band heel veel in Amsterdam opgetreden te hebben in Paradiso en de Melkweg en nu is hij nog alleen over gebleven met een bassist.

We nemen een drankje en luisteren naar zijn muziek. Na een uurtje lopen we dan op ons gemak weer terug naar de camping.

De foto’s van vandaag staan hier.



Dag 21, woensdag 28 september 2011, the Fiery Furnace Tour

28-09, naar Moab Posted on Fri, September 30, 2011 16:28:38

Na een heerlijke rustige nacht, wat is het hier stil in Arches National Park, rijden we rond 9.15 uur naar het Fiery (spreek uit als in fire) Furnace viewpoint, waar de wandeling met de ranger straks gaat beginnen. Als we daar na een omweggetje rond 9.45 uur aankomen zien we dat er al heel veel mensen gearriveerd zijn. We pakken snel onze rugzakken en geven ons ticket aan de ranger. Wij zijn de enige buitenlanders dit keer. Precies om 10.00 uur vertelt hij ons eerst dat we allemaal netjes achter hem aan in een lange lijn moeten lopen omdat we anders het landschap kunnen beschadigen. Want ook de rode aarde leeft! Daarna gaan we van start. De wandeling zal ongeveer drie uur duren. We lopen in een heel rustig gangetje Fiery Furnace in.

De gids stopt regelmatig om dingen te vertellen over de omgeving: de grond, de rotsen, de beplanting, de dieren, etc. Op een gegeven moment wordt de wandeling wat moeilijker en legt hij ons uit hoe we de hindernissen op ons pad moeten nemen.

Dat is elke keer weer hilarisch. Onderweg wijst hij ons op arches, waar we onderdoor kunnen kruipen (maar dat doen wij niet, wij hebben geen zin om onze ruggen te bezeren). Het is af en toe kruip door sluip door. Af en toe moesten we op onze kont een stukje naar beneden glijden. Wat ons betreft had het tempo wel iets hoger mogen liggen, maar er zat ook iemand in de groep die wel een beetje hoogtevrees leek te hebben.

Toen we tegen enen weer terug waren bij de camper hadden we wel flinke trek gekregen. Gelukkig hebben wij alles bij ons in onze comfortabele camper. Dus we hebben heerlijk geluncht en zijn toen richting Moab gereden. Onderweg hebben we nog een kijkje genomen bij de Windows Section en bij Park Avenue.

Rond 15.00 uur waren we terug op de camping in Moab. We hebben toen twee wassen gedraaid en zijn onderwijl bij het minizwembadje gaan liggen. Het water was heerlijk van temperatuur. ’s Avonds zijn we uit eten gegaan bij Eddie Mc Stiff. Er zou een bandje optreden maar dat had helaas vanwege ziekte afgezegd. We hebben hier een heerlijke burger gegeten. Wim heeft een paar verschillende biertjes bij zijn eten gedronken en ik nam natuurlijk weer een marguerita. We waren inclusief fooi $ 56 kwijt.

De foto’s van vandaag staan hier.



Dag 20, dinsdag 27 september 2011, naar Arches National Park

27-09, naar Arches NP Posted on Thu, September 29, 2011 15:57:37

Vandaag gaan we naar Arches National Park. We brengen eerst een bezoek aan het visitor center en melden ons alvast bij de balie voor de Fiery Furnace Tour die we morgen om 10.00 uur gaan doen met een ranger. Deze wandeling hebben we al in Nederland geboekt. We hadden namelijk op internet gelezen dat er maximaal 25 personen per keer mee mogen met deze wandeling, en er gaan slechts twee wandelingen per dag dus dat zit snel vol.

Dan rijden we door het park. Park Avenue en de Windows Section slaan we even over. Daar gaan we misschien morgen wel even kijken als we weer teruggaan naar Moab. Wij stoppen wel bij Sheep Rock. Jullie begrijpen het al, bovenop deze rots ligt een schaap, alhoewel het ook wel wat weg heeft van een hond.

Bij Balanced Rock lopen we een korte trail van 0,5 km om de rots heen. Het is heel bijzonder dat er zo’n grote ronde steen op een andere steen blijft liggen.

Bij Delicate Arch gaan we dit keer naar het Viewpoint en lopen eerst naar het lower viewpoint. Je ziet daar vandaan Delicate Arch in de verte liggen. In 1995 zijn we naar de Arch zelf toe gewandeld. Dat is een tocht van ongeveer 5 km en die schijnt vooral tegen zonsondergang erg mooi te zijn. Wij lopen daarna ook nog naar het upper viewpoint, dat is een behoorlijk stijgende weg van ongeveer 1 km heen en terug. Eenmaal boven heb je een mooi uitzicht op Delicate Arch en kun je ook goed zien dat er heel veel mensen naar toe geklommen zijn.

Daarna stoppen we nog even bij Sand Dune Arch, maar deze ligt helemaal in de schaduw en is daardoor met het blote oog slecht te zien. Het is wel heel leuk om naartoe te lopen omdat er allemaal zand omheen ligt en de doorgang naar de arch vrij smal is.

Tot slot rijden we naar de Devils Garden Campground aan het eind van de weg door het park. Onze kampeerplaats op deze camping hebben we al begin juli 2011 gereserveerd. Ook weer omdat hij erg snel vol raakt en dat was ook nu het geval. Alle plaatsen zijn bezet.

Het blijkt een schitterend gelegen camping te zijn en ook onze plek is een plaatje, midden tussen de rode rotsen en er rennen steeds antelope ground squirrels in de rondte.

We gebruiken onze lunch en doezelen wat in de zon. Het is vandaag weer meer dan 30 graden celsius. Om een uur of twee lopen we vanaf de camping naar Landscape Arch. Dat is toch wel zo’n vier km. Helaas staat de zon niet goed voor het maken van foto’s of filmpjes. Tegen vieren zijn we moe, maar zeer voldaan weer terug. We gaan lekker in de schaduw zitten en genieten van de omgeving en de squirrels.

De foto’s van vandaag staan hier.



Dag 19, maandag 26 september 2011, omgeving Moab

26-09, omgeving Moab Posted on Tue, September 27, 2011 05:09:16

We zijn vanmorgen eerst naar het visitor center gegaan in Moab. We wilden weleens weten welke wegen er rondom Moab met een camper te berijden zijn. Daarna zijn we de Potash Road in gereden. Langs deze weg vindt je op meerdere plaatsen “Indian Rock Art” oftewel petroglyphen zoals bij Newspaper Rock.

Een eindje verderop is de parkeerplaats waar vandaan de wandeling naar Corona Arch en Bow Tie Arch begint. Het eerste stuk is vrij steil omhoog. De wandeling is heen en terug ongeveer drie mijl. We steken een spoorbaan over en moeten twee keer een stuk langs staalkabels lopen en een laddertje opklimmen.

Vanaf dat punt hebben we al goed zicht op beide Arches. Op de plek van de Bow Tie Arch was eerst alleen een grot. Daar bovenop ontstond een pothole. De rotslaag tussen de grot en de pothole werd steeds dunner en stortte uiteindelijk in. Zo is de BowTie Arch ontstaan. De arch heeft een diameter van ongeveer negen meter.

De Corona Arch wordt ook wel Little Rainbow Bridge genoemd. De grote Rainbow Bridge is bij Lake Powell en die hebben we een keer vanaf de boot gezien. Maar ook Corona Arch ziet er schitterend uit. We wandelen er rustig naartoe en genieten van het uitzicht.

Na een kwartiertje lopen we dezelfde route weer terug. We rijden dan naar het eind van Potash Road en zien onderweg nog de Jug Handle Arch. Daarna keren we de camper om en rijden terug naar Moab. Het is nog vroeg in de middag. We besluiten daarom de La Sal Mountain Loop te rijden. Deze weg is het mooist om tegen de klok in te rijden en dat doen wij dus ook. De bomen op de berghellingen beginnen al een beetje te verkleuren in gele en rode tinten. Erg fraai.

Maar vooral het laatste stuk van de route, als je alweer begint af te dalen naar Castle Valley is het mooiste deel. Je hebt dan prachtig uitzicht op de rode rotsen in de omgeving van Castle Valley en Arches en rijdt tot slot langs de Colorado River tussen de rotswanden door.

Aan dit stuk weg blijken ook een heleboel primitieve campings te liggen, d.w.z. zonder water en elektriciteit, maar wel schitterend gelegen.

Als we rond 16.30 uur weer terug zijn in Moab halen we eerst nog een paar boodschappen bij de City Market. Dit is een hele grote goed geoutilleerde supermarkt vlakbij de camping met heerlijk vers brood. En we tanken nog even. Daarna lezen we de reacties op ons weblog en de mail.

De foto’s van vandaag staan hier.



Dag 18, 25 september 2011, van Devil’s Canyon CG naar Moab

25-09, naar Moab Posted on Mon, September 26, 2011 16:08:26

We hebben weer heerlijk geslapen op deze mooie camping. Hij ligt heerlijk rustig maar heeft verder geen voorzieningen. Er is niet eens een normaal toilet met stromend water, maar alleen een gat in de grond waar ze een wc-pot en een huisje omheen gezet hebben. Maar dat vinden wij lang niet zo erg als verkeerslawaai.

We reden rond 8.15 uur weg naar Canyonlands National Park. Onderweg komen we eerst langs Newspaper Rock. Daar ben ik in 1987 ook al eens met mijn ouders geweest. Het is een hele grote rots met ontzettend veel tekeningen van indianen erop. Je komt ogen tekort. Gelukkig kan je er met een digitale camera op losschieten. De vorige keer dat ik hier was heb ik geloof ik maar één foto gemaakt.

Daarna reden we door een schitterend landschap naar Canyonlands National Park. Dit park bestaat uit drie delen. Wij zijn nu in het meest zuidelijke deel: the Needles district. Dat is de naam voor de honderden puntige rotsen in dit gebied: de naalden.

We hebben daar eerst wat informatie opgehaald bij het visitor center en zijn toen een mooie hike gaan lopen: de Slickrock Foot Trail van vier km. We hebben daar met alle fotostops mee een kleine twee uur over gedaan. Je hebt steeds weer andere uitzichten op het gebied waar je doorheen loopt.

Op de terugweg door het park zagen we de Wooden Shoe Arch: een rots die de vorm heeft van een klomp!

Toen dezelfde weg weer terug naar de doorgaande weg naar Moab. Onderweg nog even gestopt bij Wilson Arch. Deze ligt langs de weg en is een fotostop meer dan waard.

En daarna zijn we doorgereden naar de supermarkt in Moab, die schuin tegenover de Canyonlands Campground is waar we later deze week drie nachten gereserveerd hebben. Hopelijk hebben ze vandaag ook al een plekje voor ons. En ja hoor, gelukkig wel. Er worden wat plaatsen omgezet, waardoor we alle dagen op dezelfde plaats kunnen staan. We zijn nu twee nachten op deze camping, dan een nacht in Arches National Park waar we ook al een plaats gereserveerd hebben, en dan weer twee nachten op deze camping.

Het internet werkt redelijk. Downloaden gaat heel snel maar uploaden niet. Dat is wel jammer, want dan worden we er steeds uitgegooid met het uploaden van het weblog, de foto’s en de filmpjes. Rond 18.00 uur gaan we eten bij de Moab Brewery aan de overkant van de weg. Daar hebben we goede berichten over gelezen en is het heel erg druk. Wim koos een lekker bitter biertje uit en ik na natuurlijk weer een marguerita en Wim nam toen spareribs en ik had een stake. Wij vonden het eten niet geweldig en schrokken van wat we moesten betalen, incl. fooi waren we $ 75 kwijt en dat is best veel voor Amerikaanse begrippen.

De foto’s van vandaag staan hier.



Dag 17, zaterdag 24 september 2011, van Bluff naar Devil’s Canyon Campground

24-09, naar Devil's Canyon Posted on Mon, September 26, 2011 00:48:19

Na een heerlijke rustige nacht op deze geweldige camping zijn we op aanraden van andere kampeerders eerst naar het visitor center in Bluff gereden. We wilden namelijk weten waar de Moki Dugway precies ligt. Deze weg wordt afgeraden om met campers te rijden omdat hij heel steil omhoog gaat en gedurende drie mijl niet geasfalteerd is. We twijfelen of we hem dan wel moeten rijden, alhoewel we op internet in diverse andere weblogs hebben gelezen dat mensen het wel gedaan hebben.

We zijn precies om 9.00 uur bij het visitor center dat dan net open gaat. De mevrouw die daar werkt laat ons een filmpje van 10 minuten zien over de ontstaansgeschiedenis van Bluff. Deze plaats is in 1880 door mormonen gesticht, middenin het indianengebied. Haar eigen overgrootouders waren daar destijds bij. Heel bijzonder. Bij het visitor center is Bluff Fort, een soort open lucht museum. Daar staan allemaal huisjes, waaronder een schooltje, van de eerste groep mormonen die hier destijds zijn komen wonen.

Verder staan er wat huifkarren en een monument ter nagedachtenis aan deze mensen. Het was er vrij druk toen wij er waren, omdat er een familiereünie op het terrein plaatsvond en omdat er een groep mensen wat restauratiewerkzaamheden gingen uitvoeren aan een traditionele Navajo woning. Deze woning ziet er van buiten uit als een soort bijenkorf. Het was een vrouwenwoning, verdeeld in negen secties. De Navajo zijn erg bijgelovig en betreden de woning altijd van de linkerkant en lopen hem dan helemaal rond voordat ze er weer uitgaan.

De dame van het visitor center vertelde ons ook dat er heel veel campers over de Moki Dugway rijden en dat hij deels van gravel is heeft ermee te maken dat daardoor auto’s niet zo hard kunnen rijden. Maar we moeten eerst Goosenecks State Park bezoeken, dat ligt toch op de route. Deze doodlopende weg eindigt bij een schitterend uitzichtpunt op de Goosenecks van de San Juan River. De bruin gekleurde rivier stroomt 1000 feet lager en daar zagen we wat kano’s in varen. Dit gebied is meer dan 300 miljoen jaar oud!

Vervolgens gaan we dan toch echt de Moki Dugway rijden. Voor ons uit rijdt zelfs iemand met een fifth-wheel, nou die is nog heel wat groter dan onze camper van 29 feet. Wim rijdt heel voorzichtig de weg omhoog. We zijn wel blij als we boven zijn en ook dat we deze kant op gereden hebben en niet naar beneden.

Daarna bezoeken we Natural Bridges National Monument. We rijden daar een eenrichtings route van 9 mijl (14,5 km) langs drie natuurlijke bruggen. Het gebied ligt op 2000 meter hoogte op de Cedar Mesa. De eerste brug is de Sipapu Bridge. Dit is de op één na grootste natuurlijke brug ter wereld (alleen Rainbow Bridge bij Lake Powell is groter). In Hopi mythologie is een “sipapu” een poort waardoor geesten mogen overgaan naar de geestenwereld.

De tweede brug is de Kachina Bridge. De relatief kleine omvang van de opening en zijn ligging zorgen er voor dat hij moeilijk van bovenaf te zien is. De brug is genoemd naar de Kachina dansers die een centrale rol spelen in de religieuze traditie van de Hopi’s.

De derde brug is de Owachomo Bridge. Owachomo betekent rotsheuvel in Hopi. Via een eenvoudig wandelpad kun je naar de onderkant van deze brug lopen. Hij is heel mooi oranje gekleurd van onderaf gezien.

Hierna rijden we door naar de Devil’s Canyon Campground een kleine 10 mijl boven Blanding. Deze camping kost $ 5,00 per nacht voor mensen met een nationale parkenpas en heeft hele mooie ruime plaatsen in een prachtige omgeving. Het koelt wel vrij snel af en daarom maken we een gezellig kampvuurtje van gesprokkeld hout.

De foto’s van vandaag staan hier.



Dag 16, vrijdag 23 september 2011, van Canyon the Chelly naar Bluff

23-09, naar Bluff Posted on Sat, September 24, 2011 15:53:31

We hebben de wekker om 6.30 uur gezet. We willen namelijk met de ranger een trail gaan lopen om 8.00 uur vanaf het visitor center. Het was weer heerlijk rustig vannacht. Er waren twee trails die je kon lopen met de ranger en het is dan de bedoeling dat je meehelpt “trash” langs de route op te ruimen. Nou ja, dat doen we dan maar. We dachten dat we vanaf de North Rim zouden vertrekken en stonden daar te wachten op de ranger. Toen bleek dat het vanaf het eerste uitkijkpunt aan de South Rim was: de Tunnel Overlook. We zijn toen achter de ranger aan daar naartoe gereden. We deden onze handschoenen aan (die we in het visitor center hadden gekregen), namen een vuilniszak in ontvangst en daalden af in de canyon.

Het bleek wel mee te vallen wat er aan troep door toeristen is achtergelaten. Je mag alleen met een georganiseerde tour mee de canyon in. Ze doen dat altijd in het weekend. Het is nu vrijdag. Het schoonmaken gebeurt eens in de twee maanden ongeveer. Jeremy, de ranger, vertelt een hele hoop over het gebied en zijn eigen achtergrond. Hij is nog jong, 23 jaar oud. Zijn vader is een Navajo indiaan en zijn moeder is van Spaanse afkomst. Maar ze spreken Engels thuis en hij beheerst de twee talen van zijn (voor)ouders nog niet, die is hij wel aan het leren. Hij is toen hij 14 jaar oud was vijf weken in Nederland geweest bij familie en vond het daar erg leuk.

Onderweg laat hij ons op een aantal plaatsen rotstekeningen zien van verschillende indianenstammen: Navajo, Hopi, Pueblo en Basketmaker.

Daarna klimmen we weer terug omhoog. We hebben gezamenlijk een hele volle vuilniszak met afval opgehaald. Wij bedanken Jeremy voor alle interessante informatie die hij ons heeft gegeven en hij bedankt ons voor onze hulp bij het schoonmaken van de canyon. Onderweg had hij ook nog foto’s van ons genomen die op een poster geplaatst zouden worden.

Vervolgens rijden we via een schitterende route naar Monument Valley. We willen daar op de Goulding campground gaan staan, zes mijl buiten het park. Helaas zijn er geen plaatsen meer vrij als we daar rond 15.00 uur aankomen. We zijn toen maar het nationale park ingereden en moesten daarvoor $ 5 per persoon betalen (onze nationale parken pas is hier niet geldig).

Naast het View Hotel waar Paul en Winnie binnenkort naar toe gaan, is het visitor center en heb je een geweldig uitzicht over de “Buttes” en de “Mittens” van Monument Valley. De zon staat er ook perfect voor zo laat in de middag.

We maken wat foto’s en filmpjes en rijden er dan via de noordkant weer uit via Mexican Hat. Het plaatsje wordt zo genoemd vanwege de grote rots van zandsteen die de vorm heeft van een sombrero.

Na Mexican Hat rijden we naar Bluff waar we op de Cottonwood RV Park & Campground gaan staan. Dit blijkt geen verkeerde keus te zijn. Hij ligt prachtig omringd door bergen en heeft een goede wifi verbinding

De foto’s van vandaag staan hier.



Dag 15, donderdag 22 september 2011, van Gallup naar Canyon de Chelly

22-09, naar Canyon de Chelly Posted on Sat, September 24, 2011 01:59:48

We hebben een verschrikkelijke nacht achter de rug. Waar ik al bang voor was werd bewaarheid. De hele nacht door reden er treinen over de spoorlijn vlakbij de camping. En met treinen bedoel ik tientallen wagons (honderden meters lang) die getrokken worden door een zware diesellocomotief, die om de haverklap heel hard toetert en/of fluit. We deden geen oog dicht. We begrijpen dan ook niet hoe deze camping aan zo’n hoge waardering is gekomen. Zelfs met oordoppen in hoorde je de treinen nog langskomen.

Om 6.00 uur ben ik toen maar opgestaan om het reisverslag maken en de foto’s te gaan uploaden van gisteren in de Bisti Wilderness Area. Daar ben ik toch wel elke keer een uurtje of twee zoet mee. We vertrokken rond 9.15 uur naar Canyon the Chelly (dit spreek je uit als Canyon the Sjée) National Monument in Arizona.

In Arizona is het een uur vroeger, maar in Canyon the Chelly hanteren de Navajo indianen die hier wonen net als bij ons de zomertijd, waardoor het toch weer net zo laat is als in New Mexico. We zijn dan tegen het middaguur bij het visitor center en halen daar een plattegrond op van het gebied en gaan dan een plekje uitzoeken op de Cottonwood camping in het nationale park.

Deze camping ligt prachtig, is ruim opgezet en gratis! Er zijn alleen toiletten, verder geen elektriciteit, water of douches. Je kunt hier geen plaatsen reserveren want hier geldt het principe: wie het eerst komt, die het eerst maalt.We zoeken een mooie plek uit en verorberen onze lunch. Daarna laten we onze tuinstoelen achter op de door ons uitgezochte plek, zodat deze later niet door anderen bezet zal worden. En wij gaan dan met de camper de uitzichtpunten bekijken langs de South Rim. De indiaanse mevrouw in het visitor centre vertelde ons dat je deze het beste in de middag kunt bezoeken en de uitzichtpunten aan de North Rim in de ochtend. Dat gaan we misschien morgenochtend dan doen.

Het uitzicht vanaf de “overlookpoints” is schitterend. Wat een prachtig gebied is dit. Bij de White House Overlook gaan we de trail lopen naar de White House Ruins op de bodem van de canyon.

Dat betekent een afdaling met een hoogteverschil van ongeveer 500 feet. Het was een geweldige wandeling van 2,5 mijl. In de canyon ligt de ruïne die 1000 jaar geleden bewoond werd.

Beneden in de canyon liepen een aantal wilde mustangs. Die hebben we ook heel veel gezien op weg hier naartoe vanuit Gallup. Op de terugweg zagen we een lange dunne slang. Moe maar voldaan zijn we twee uur later weer terug bij de camper. Het is dan ongeveer 15.30 uur en de zon begint al wat te zakken. Daardoor beginnen de rotsen nog dieper te kleuren.

We rijden verder naar de Sliding House Overlook en tot slot de Spider Rock Overlook. Hier kunnen we nog net de voet van de meer dan 250 meter hoge rots zien, voordat de schaduw er overheen gaat vallen.

De rots is van zandsteen en was volgens de legende de woonplaats van de “spinnenvrouw” die de Navajo heeft leren weven. Hij wordt door de indianen als een heilige plaats beschouwd. Rond 17.00 uur zijn we dan weer terug op de camping, waar we heerlijk nog een uurtje in de zon kunnen zitten.

De foto’s van vandaag zijn hier.



Dag 14, woensdag 21 september 2011, van Bluewater Lake SP naar Gallup

21-09, naar Gallup Posted on Thu, September 22, 2011 15:52:18

Na een heerlijke rustige nacht zijn we rond 7.00 uur opgestaan. Na het ontbijt lopen we eerst nog een rondje over de camping van Blue Water Lake State Park om de canyon te bekijken waar de camphost het gisteren over had. Deze is best wel fraai, maar ligt helaas nog grotendeels in de schaduw. We werpen gauw nog een blik op het meer en rijden dan om 8.15 uur weg naar de Bisti Wilderness Area. Dit natuurgebied ligt op weg naar Farmington aan de rechterkant van de weg. Na de afslag bij mijlpaal 70 moeten we ongeveer vier mijl over een dirtroad rijden, maar die is op een paar stukjes wasbord na goed te doen. Als we om 10.15 uur bij de parkeerplaats aankomen moeten we ons eerst registreren. Wij zijn die dag de tweede bezoekers. Er staat nog een auto en die is van Duitsers en vlak na ons komt er ook nog een andere auto met een paar Duitsers aan. We eten wat, trekken onze wandelschoenen aan en gaan dan op weg.

Eerst lopen we een stuk door de “wash” naar rechts, maar dat loopt dood. Daarna komen we de Duitsers tegen en die vertellen ons dat we de wash verder moeten volgen en dat we dan een paar mooie hoodoos en rotsformaties kunnen zien. Dat doen we dan maar en inderdaad, hier staan een paar fraaie exemplaren.

Maar ook dit gebied loopt dood. We gaan dan nog iets verder naar links (in feite hadden we gewoon rechtdoor kunnen lopen nadat we door het hek gegaan waren) en daar dwalen we vervolgens een hele tijd rond bovenop de hoodoos en andere rotsen. Het is er erg mooi.

Na ruim drie uur wandelen komen we weer terug bij de camper, eten wat fruit en steken dan de dirtroad over naar de linkerkant van de weg. We lopen vervolgens naar het noordwesten waar een plateau moet zijn met zeer fotogenieke rotsformaties en hoodoos. En inderdaad, het is hier nog mooier dan in de Bisti Wilderness Area zelf. Ook hier dwalen we weer een uurtje rond en maken heel veel foto’s.

Daarna rijden we weer terug over de dirtroad naar de doorgaande route naar Farmington. We wilden daar eigenlijk naar de Mom & Pop RV Park, maar die blijkt direct langs de snelweg te liggen en lijkt net op een grote betonnen parkeerplaats. Wat nu? Hier kunnen we verder geen camping in de campinggids of op de TomTom vinden. Je kunt dan of naar het noordoosten naar het Aztec Ruïns State Park rijden, maar dat ligt 15 mijl de verkeerde kant op. We besluiten daarom naar het westen, naar Shiprock te rijden.

Volgens de TomTom is daar ook een camping. En wat voor eentje …. De toegangsweg naar de camping zit vol hele diepe kuilen. We worden alle kanten op geschud. De camping zelf ligt ook langs de highway en ziet er van een afstandje niet uit. Dan maar verder rijden, richting Canyon the Chelly waar we morgen naar toe willen. Dit ligt in Arizona dus als het goed is, is het daar een uur vroeger. Het is nu al bijna 17.00 uur. Als we echter de weg inslaan hier naartoe blijkt dat we deze niet mogen rijden met onze camper. Hij gaat namelijk dwars door de bergen. Dus maar weer omgedraaid en toen naar Gallup gereden. Daar kwamen we om 18.30 uur op de USA RV Park aan. De camping krijgt hele hoge cijfers in de dikke campinggids, maar ligt wel aan Route 66 en naast een spoorlijn. Als we daar maar geen last van zullen krijgen ….

We staan dan nog een tijdje te praten met een mevrouw die in 1958 vanuit Nederland naar Californië is geëmigreerd met haar ouders. Zij hoorde ons Nederlands praten en spreekt het zelf ook nog heel goed, terwijl zij nooit meer terug is geweest naar haar geboorteland. Dat komt, vertelde ze, omdat er bij één van haar zussen thuis nog veel Nederlands gesproken wordt en daar ook vaak mensen uit Nederland logeren.

Daarna gaan we de camper op zijn plek zetten en doen gelijk de was. Dat kost op deze camping $ 1,50 per machine en de droger $ 0,75 maar die moet je wel twee keer laten draaien voordat alles goed droog is. Terwijl we eten koken draait de was en als we klaar zijn met eten kan de was weer opgeruimd worden.

De foto’s van vandaag staan hier.



Dag 13, dinsdag 20 september 2011, van Santa Fé naar Bluewater Lake State Park

20-09, naar Blue Water Lake Posted on Thu, September 22, 2011 05:45:26

We zijn vandaag eerst ten zuiden van Santa Fé naar het Kasha-Katuwe Tent Rocks National Monument gereden. De weg er naartoe is inmiddels geasfalteerd, en dat is wel zo prettig. Vroeger moest je ongeveer 5 mijl over een dirtroad rijden om op de parkeerplaats te komen.

Voor campers is een grote parkeerplaats beschikbaar. De indiaan bij het betaalstation vertelt ons dat er in juni dit jaar grote branden zijn geweest, waardoor de weg na de parkeerplaats naar de Veterans Memorial Scenic Overlook niet meer toegankelijk is. Wij waren toch al niet van plan verder te rijden, dus dat kwam goed uit. Vanaf de parkeerplaats kun je twee trails lopen: de Cave Loop Trail en de Slot Canyon Trail. Wij willen graag de laatste doen omdat je dan langs veel mooiere tentrocks komt te lopen. Iets voor half tien gaan we op pad. Het eerste deel van het pad is nog vrij vlak. Dat is tegelijk het eerste deel van de Cave Loop Trail. Daarna komt er een splitsing en gaan wij rechtsaf verder de slot canyon in. Deze is op sommige punten erg smal. We zien al wat rotsformaties die ons aan hoodoos doen denken.

Op een gegeven moment begint het pad flink te stijgen en komen de Tent Rocks in zicht. Deze rotsformaties worden zo genoemd omdat ze een beetje de vorm van een wigwam hebben.

We klimmen naar boven en eindigen bij een uitzichtpunt over het hele gebied. Hier verorberen we onze meegebrachte lunch.

Daarna dalen we via dezelfde route weer naar beneden. Als we bij de slotcanyon aankomen zeggen een paar Amerikaanse dames dat er een “tarantula” in de canyon zit. We geloven hen eerst niet, maar zien dan toch een stukje verderop de vogelspin. Hij zit midden op het pad en “verspert” ons de weg. Volgens een paar Amerikanen die na ons aan komen wandelen, kun je er rustig langs lopen en is hij niet gevaarlijk. We maken wat foto’s en lopen dan voorzichtig verder. De spin begint opeens te lopen en dat vinden we toch wel een beetje griezelig, want hij is zeker wel tien centimeter in doorsnede en lekker harig.

Gauw een stukje opfilmen en dan lopen we via het tweede deel van de Cave Loop Trail weer terug naar de camper. Deze trail wordt zo genoemd omdat je onderweg een grot tegenkomt. We hebben ruim drie uur over de wandeling gedaan.

We waren verder eigenlijk van plan om morgen naar Bandelier National Monument ten noorden van Santa Fé te gaan, maar daar heeft eind juni ook een grote brand gewoed waardoor ruim 60% van het hele gebied verwoest is en heel veel delen van het park nog zijn afgesloten voor het publiek. Daarom rijden we via Albuquerque waar we gelijk wat boodschappen doen naar het Bluewater Lake State Park. Dit ligt op de weg naar Gallup. Onderweg zien we een kudde bizons. Die leven dus niet alleen in Wyoming in Grand Tetons en Yellowstone. We komen rond 17.00 uur op de camping in het State Park aan. De camphost wordt helemaal enthousiast als hij hoort dat wij uit Nederland komen. Hij wijst ons een redelijk vlakke plek aan met elektriciteit. Het is er heerlijk rustig en lekker ruim opgezet.

Verder geeft hij ons nog wat tips om vanaf de camping te bekijken. Wij gaan lekker douchen, wat drinken en eten koken. Daarna maken we het verslag vast klaar voor als we weer op een camping met internet zijn, zodat we het gelijk kunnen uploaden.

De foto’s van vandaag staan hier.



Dag 12, maandag 19 september 2011, van Albuquerque naar Santa Fé

19-09, naar Santa Fé Posted on Tue, September 20, 2011 05:34:12

We zijn vandaag via de Turquoise trail, een scenic byway, naar Santa Fé gereden. Het is een prachtige route dwars door de bergen en oude historische plaatsjes als Madrid en Cerillos. Bij beide plaatsjes zijn we even gestopt om wat foto’s te maken.

Madrid was in het begin van de 20e eeuw een drukke steenkolenmijnplaats. Nu wonen er alleen nog maar kunstenaars die diverse galerieën exploiteren. Toen wij er tegen 10.00 uur rondliepen, waren de meeste nog gesloten. Op straat liepen een paar wat wij “oude hippies” zouden noemen. En een aantal van hen zat bij een café’tje koffie te drinken en te internetten.

In Cerillos was het helemaal uitgestorven. Er was een aardige kerk in adobestijl en in de bomen zaten een aantal roofvogels met rode koppen: kalkoengieren. We hebben ze in Spanje ook weleens gezien.

Onderweg zagen we een grote vogelspin op de weg lopen, misschien hebben we hem zelfs wel geplet met de camper. En we zagen ook een groep pronghorns.

Tegen het middaguur kwamen wel al op Santa Fe Skies RV Park aan. We hebben toen eerst geluncht en zijn daarna naar een premium outlet gereden. Het aantal winkeltjes was teleurstellend. Maar Wim heeft toch nog een paar Nikes weten te scoren en ik een paar t-shirts. Daarna zijn we weer terug gegaan naar de camping en zijn we lekker gaan lezen en internetten.

Vandaag geen filmpjes gemaakt, maar de foto’s staan hier.



Tussendoortje: het leven in de camper

18-09, Het leven in de camper Posted on Mon, September 19, 2011 05:16:14

Sommigen van jullie zullen zich afvragen wat we buiten het dagprogramma om nog meer doen in de camper op de campgrounds. De normale procedure na aankomst is: inchecken, camper op de plaats (en horizontaal) zetten, stroom, water en eventueel de wc-afvoer aansluiten. Vaak volgt er dan nog een kennismakingspraatje met onze (tot nu toe altijd) Amerikaanse buren (how are you doing, where are you from, oh from the Netherlands , I’ve been in Kopenhagen). Dan even rustig in de schaduw zitten om van de natuur te genieten. Rond 17.00 uur hebben we ons borreluurtje en drink ik een glaasje koele Californische Chardonnay en Wim (begint meestal met) een Coors Lite (gek genoeg is het Amerikaanse Lite bier lekker om te drinken en goed voor de dorst) en neemt daarna ook een glaasje wijn. Een tacochipje en een nootje erbij. Hmm, hééérlijk.

Dan komen de netbooks tevoorschijn en werk ik mijn reisverslag uit en zet de foto’s en filmpjes op de laptop.

Wim kijkt meestal naar het journaal en luistert naar Radio Nederland Wereld omroep. Als we tenminste Wifi hebben. Dat is op alle commerciële campgrounds het geval, maar niet in de national en state parks.

Het douchen doen we tot nu toe eigenlijk altijd in de douches van de campground omdat die in de camper toch wel een beetje behelpen is.

Na het douchen beginnen we aan het avondeten. Ondertussen staat de radio (van de camper) aan en schalt de country of classic rock door de camper (ook Golden Earring onze Nederlandse trots wordt hier nog regelmatig gedraaid).

Daarna de afwas en dan …… is er koffie.

Het is vroeg donker (rond 19.00 uur in Nevada en Arizona en 19.30 uur in New Mexico). De rest van de avond wordt gevuld met bewerken en online zetten van de foto’s en filmpjes, weblog vullen, browsen op internet, mail lezen, route en weersvoorspelling voor de volgende dag bekijken, muziek luisteren (onze eigen mp3 op USB-stick kunnen we afluisteren via het soundsysteem in de camper) en lezen. We hebben van onze goede vriend Willem een e-reader te leen gekregen (nog bedankt Willem) met vele tientallen boeken er op. Hoewel we thuis meestal pas na Pauw en Witteman/Knevel en van de Brink naar bed gaan is 22.00 uur hier een hele normale tijd om ons bed in te duiken.

De volgende morgen rond 6.00 uur sta ik dan meestal op om nog wat te internetten en rond 7.00 uur komt Wim er ook uit. Daarna ontbijten we en dan zijn we (om Willie Nelson maar eens aan te halen) “on the road again”.



Dag 11, zondag 18 september 2011, omgeving Albuquerque

18-09, omgeving Albuquerque Posted on Mon, September 19, 2011 05:03:03

Vanmorgen heb ik eerst de foto’s van gisteren geupload. De internetverbinding is erg goed op deze camping. We hebben besloten hier nog een nachtje te blijven zodat we Albuquerque kunnen verkennen. We gaan eerst met de Sandia Peak Tramway naar boven. Het is de langste rit (4,5 kilometer) in de hele wereld met een cabine omhoog de bergen in.

De hoogte in het dalstation is 2000 meter en boven is het 3114 meter. Het is daar een stuk kouder. Toen wij aankwamen rond 10.15 uur was het maar 7 graden Celsius. De rit duurt ongeveer 15 minuten en onderweg vertelt de trambestuurder het een en ander over wat we zien en hij waarschuwt ons voor de hobbels bij de palen. Deze week nog is er een zwarte beer met jong gesignaleerd bij het dalstation. En er leven ook berg leeuwen in dit gebied. Wij hebben ze niet gezien, helaas. Alleen maar een raven en een squirrel.

Als we boven aangekomen zijn, lopen we een stukje van een trail en genieten van het uitzicht op Albuquerque. Het is vandaag prachtig weer, er is geen wolk te zien. Na zo’n anderhalf uur gaan we weer met de tram naar beneden en lunchen we bij het Mexicaanse restaurant bij het dalstation. Wim neemt daar een Lite Beer en een chicken burrito en ik neem een heerlijke marguerita on the rocks met een chicken en een beef taco. Vooraf kregen we als appetizer tacochips met twee heerlijke tacosauzen erbij. We kunnen het allemaal niet op.

Daarna rijden we naar Old Town Albuquerque. In 1706 is hier het oude centrum opgericht. Nu zijn er alleen nog maar souvenirwinkeltjes, heel veel sieradenshops en Mexicaanse restaurantjes in gevestigd. Erg leuk om doorheen te lopen. Langs een aantal winkeltjes zitten allemaal indianen die sieraden maken en verkopen. In een parkje voor de kerk spelen bluesmuzikanten prachtige muziek.

Ik wil al heel lang een paar Hopi oorbellen bij het Hopi hangertje van mijn ketting. Het is lastig te vinden omdat de prijs van het zilver enorm gestegen is. Daardoor is het zilver te duur voor de indianen om te kopen en sieraden van te maken. Maar na heel veel winkeltjes van binnen bekeken te hebben ben ik uiteindelijk toch geslaagd. Daarna zijn we weer terug gegaan naar de KOA camping in Bernalillo. Het was vandaag een heerlijke dag. Zo’n 30 graden Celsius met een klein beetje wind erbij en zonnig.

De foto’s van vandaag staan hier.



Dag 10, zaterdag 17 september 2011, van het Oliver Lee Memorial SP naar Albuquerque

17-09, naar Albuquerque Posted on Sun, September 18, 2011 14:35:09

Om te beginnen wil ik graag iedereen bedanken die tot nu toe een berichtje heeft geplaatst op ons weblog. Het is altijd heel erg leuk om die te lezen en te weten dat het thuisfront ook een beetje mee geniet van onze mooie reis.

We hebben de wekker op 6.00 uur gezet omdat we op tijd bij het luchtballon festijn in het White Sands National Monument willen zijn. Een klein uurtje later als het licht geworden is rijden we er naartoe. Het valt erg mee met de drukte. Er staan wel overal rangers in het park die aanwijzingen geven waar je moet rijden en wel/niet mag parkeren. Maar van echt file rijden is geen sprake. Rond 7.30 uur parkeren we de camper vlakbij de plaats waar de ballonnen worden gevuld met helium en de lucht ingaan.

De meeste ballonnen komen niet zo ver. Een ranger roept lachend dat het niet koud genoeg is, waardoor ze niet goed kunnen opstijgen. Het maakt ons niet uit. Wij vinden het een geweldig gezicht, al die kleurige ballonnen op en boven dat witte zand. Wat een ambiance. Bovenop de duinen zitten tientallen mensen te genieten van het schouwspel.

Na een uurtje hebben we het wel gezien en rijden we terug naar Alamogordo om wat boodschappen te doen bij de Walmart. En daarna vervolgen we onze route richting Albuquerque. Onderweg maken we twee uitstapjes.

De eerste is naar de Three Rivers Petroglyph Site. Omdat we een America The Beauty pass hebben hoeven we dit keer niet te betalen. Een oude baas vertelt ons het een en ander over dit gebied. Er zijn hier heel veel rotstekeningen gevonden waarlangs een wandelroute is uitgezet. De route is ongeveer 800 meter lang (en dan weer dezelfde weg terug). Het is erg leuk om de route te lopen. Je hoeft niet op het pad te blijven en kunt zo zelf ontdekken wat er allemaal op de rotsen staat. Er zitten prachtige exemplaren tussen: dieren, gezichten, cirkels, etc.

Hierna stoppen we bij de Valley of Fires Recreation Area. Hier moeten we met onze pas $ 2,50 betalen (de helft van de normale prijs). Er is ook een schitterend gelegen camping bij, maar het is pas 14.00 uur, dus nog wat te vroeg om al te stoppen voor vandaag. Bovendien hangt er een enorme onweerslucht vlakbij. In dit gebied heeft ongeveer 1500 jaar geleden Little Black Peak een eruptie gehad en toen heeft de hele vallei zich gevuld met lava. Het doet ons een beetje denken aan de Canarische Eilanden. Je kunt hier een rondwandeling tussen de lava door maken, maar dat doen we niet gezien de donkere wolken die op ons afkomen. Wij bekijken de wandeling van bovenaf, maken wat foto’s en rijden weer verder. Niet veel later begint het te plenzen.

Rond 17.00 uur komen we aan op de KOA-camping in Bernalillo, net iets boven Albuquerque. Albuquerque is de grootste stad van New Mexico met zo’n 800.000 inwoners. De camping staat goed vol, maar we krijgen toch nog een aardige plek. Niet zo mooi als in de state parks, maar wel met internet waardoor we ons reisverslag kunnen uploaden.

De foto’s van vandaag staan hier.



Dag 9, vrijdag 16 september 2011, van het City of Rocks State Park naar het Oliver Lee Memorial State Park

16-09, naar Alamagordo Posted on Sun, September 18, 2011 04:46:56

Omdat de klok een uur vooruit is gegaan gisteren, blijft het ’s ochtends langer donker. Rond 7.00 uur staan we op en na het ontbijt lopen we tussen de enorme rotsen in het City of Rocks State Park. Het noodweer is uitgebleven en het was vannacht heel erg stil op de camping. Sommige kampeerplekken zijn tussen de rotsen gelegen en daar staat af en toe een kleine camper of een tent met auto.

Hierna rijden we richting Alamogordo. Onderweg bezoeken we eerst het White Sands Missile Ranch Museum. Dit museum ligt op een militair terrein. Om daar te komen moeten we ons legitimeren. De camper zetten we buiten de poort. We lopen dan een half uurtje rond in de tuin van het museum. Daar staan allemaal raketten opgesteld die op de Missile Ranch uitgetest zijn. We mogen alleen van de raketten foto’s maken en niet van de omgeving daarbuiten. Daar is overigens niets aan te zien, dus dat doen we dan ook niet.

Daarna rijden we verder naar het White Sands National Monument. Onderweg zien we een beest dat zebra-achtige trekjes vertoont, maar ook hele lange zwarte hoorns heeft. Helaas merkten we hem te laat op waardoor we er geen foto van hebben kunnen maken.

We bekijken in het Nationale Monument eerst de prachtige film over dit park in het visitor center en daarna gaan we met de camper de “loop” rijden van ongeveer 26 kilometer. Onderweg stappen we uit om over de boardwalk te lopen. Het lijken net witte zandduinen maar dat zijn het niet. Het is allemaal gips! Een stukje verderop verandert de weg in een gipsroute die overigens goed te bereiden valt. Morgen en overmorgen vindt hier het jaarlijkse Hot Balloonfestival plaats. Dat begint afhankelijk van de wind rond 7.30 uur. Het schijnt dan heel druk te worden.

Maar goed, wij rijden de route verder en verbazen ons over dit prachtige onwerkelijke landschap. Af en toe stoppen we even om wat foto’s te maken en een filmpje te schieten.

Na een uurtje of twee rijden we door naar de camping in het Oliver Lee Memorial State Park. Opnieuw prachtig gelegen in de bergen met een schitterend uitzicht op de omgeving. Wel water en elektriciteit maar geen internet. Dus als jullie dit lezen is het alweer een paar dagen later.

De foto’s van vandaag staan hier.



Dag 8, donderdag 15 september 2011, van Tucson naar het City of Rocks State Park

15-09, naar City of Rocks SP Posted on Sun, September 18, 2011 04:40:51

Rond 8.00 uur reden we weg van de camping in Tucson. Eerst naar het oostelijke deel van het Saguaro National Park. Daar rijden we de eenrichtings loop door het park. Het is er prachtig. In dit deel van het park staan de oudste en dus ook de grootste saguaro’s. Ze kunnen wel 200 jaar oud worden en 16 meter hoog!

Er zijn ook heel veel vlinders. We stappen verschillende keren uit om een stukje door dit prachtige landschap te lopen. Wel uitkijken voor ratelslangen, vogelspinnen en schorpioenen. Gelukkig zien we ze niet.

We stellen daarna onze plannen bij. We waren eerst van plan om naar het Chiricahua National Monument te rijden, maar hebben gelezen dat je in het park niet mag rijden met campers die langer zijn dan 29 feet. Nou is de onze precies zo lang, maar we durven het niet zo goed aan en het is een kilometers lange eenrichtingsweg er naartoe. Het zou jammer zijn als we daar zijn aangekomen en we kunnen toch niet verder.

Verder waren we van plan in de buurt van Goulding op de camping te gaan staan zodat we morgenochtend de Catwalk zouden kunnen lopen. Maar we lezen op internet dat de weg er naartoe erg smal en vol met bochten is en nog belangrijker dat er “dips” in de weg zitten. En dat schrijven mensen die hier met een auto waren. We zijn bang dat als we met de camper door zo’n dip rijden we met de onderkant misschien wel vast komen te zitten en dat risico willen we niet nemen.

Daarom rijden we gelijk via Deming naar het City of Rocks State Park in New Mexico. Het is hier een uur later dan in Arizona. Dit park ligt midden in de natuur. We hebben wel een plek met water en elektriciteit voor maar $ 14. Het is er werkelijk schitterend. Het is hier heerlijk rustig. Echt een plek om even bij te komen. Het enige dat ontbreekt is internet. Daardoor zullen jullie dit verslag pas later lezen.

Onderweg hier naartoe kregen we wel weer steeds waarschuwingen op de autoradio voor “severe thunderstorms” met zware windstoten, grote hagelstenen, etcetera in het Zuid-Westen van New Mexico. Hopelijk gaat de storm net boven ons langs en hebben wij er geen last van. De temperatuur is hier in ieder geval een stuk aangenamer. Nog maar 25 graden Celsius. Dat is wel eens anders geweest. ’s Avonds kleurt de lucht mooi rood.

De foto’s van vandaag staan hier.



Dag 7, woensdag 14 september 2011, omgeving Tucson

14-09, omgeving Tucson Posted on Thu, September 15, 2011 16:23:10

We zijn eerst om 8.00 uur gaan ontbijten in het camping restaurant. Je hoeft hier helemaal niet voor te betalen (wel een fooi op de tafel achterlaten uiteraard). Iets na 9.00 uur waren we bij het Pima Air & Space Museum. We kregen met onze ANWB-kaart korting op de entree. Het is een enorm museum met honderden voornamelijk gevechtsvliegtuigen. Een aantal staat binnen in hangars, maar er staan er ook heel veel buiten.

Met een trammetje waarvoor je apart moet betalen kun je gedurende vijf kwartier een tour over het terrein maken. Op aanraden van een Nederlander die hier al voor de vijfde keer was, kopen we kaartjes voor de tramtour. Deze vertrok om 10.00 uur. Tot die tijd hebben we ons binnen vergaapt aan alle soorten vliegtuigen. Je ziet vliegtuigen die in films gebruikt zijn, de Bumble Bee (het allerkleinste vliegtuigje), helicopters, een vluchtsimulator, straaljagers, etcetera.

Buiten staat een aantal vliegtuigen waarin de Amerikaanse president is vervoerd, een vliegtuig dat door de NASA is gebruikt, helicopters, etc. De man die de tram bestuurt vertelt over elk vliegtuig wat voor type het is en waar het vliegtuig voor gebruikt is. Hij heeft vroeger, voordat hij met pensioen ging, zelf gevechtsvliegtuigen en ook burgervliegtuigen gevlogen. In het museum werken heel veel gepensioneerde piloten.

Buiten vindt je in een hangar het 390th memorial museum. Daarin zie je allemaal foto’s van vliegtuigbemanningen die in WOII bombardementen in Duitsland, maar ook voedseldroppings in Nederland hebben uitgevoerd. In een vitrine hangen tekeningen van kinderen die de Amerikanen daarvoor bedanken. Het is heel indrukwekkend.

Er is ook een hangar waarin allemaal informatie over de ruimtevluchten naar de maan en mars te zien zijn. En een kleine splinter maansteen. Te klein om op de foto te zetten.

Nadat we hier zo’n drie uur hebben rondgelopen gaan we in de camper lunchen en daarna rijden we naar San Xavier Del Bac Mission. Deze kerk ligt in het indianenreservaat van de Tohono O’ohodham-stam. Zij wonen hier al heel lang en noemen het Wa’k (= bac) wat “plaats waar het water verschijnt” betekent, omdat de Santa Cruz rivier hier boven de grond komt. De kerk is gebouwd in de jaren 1783-1797. Het interieur is rijk versierd met kleurige schilderingen en beeldhouwwerken in Spaanse Native American stijl.

Als we weer buiten komen is het aan het onweren en niet lang daarna begint het hard te regenen. We zitten dan net weer in de camper en rijden naar een winkelcentrum niet ver daar vandaan. Bij JC Penny kopen we wat t-shirts in de uitverkoop en daarna gaan we terug naar de Lazydays RV Campground. Na het inchecken doen we voor het eerst de was. Terwijl we wachten tot de was droog uit de droger komt, nemen we in de bar een drankje (Wim nam een lokaal gebrouwen biertje en ik nam een heerlijke marguerita) en maakten we weer eens een praatje met Neville. Hij bood ons vervolgens een tweede drankje aan. We kregen ook nog taco chips met een heerlijke eigengemaakte salsa.

De foto’s van vandaag staan hier.



Dag 6, dinsdag 13 september 2011, van Pleasant Lake naar Tucson

13-09, naar Tucson Posted on Wed, September 14, 2011 16:19:01

Het heeft wel even geregend en geonweerd, maar verder hebben we op deze camping geen last van het noodweer gehad. We gaan vandaag eerst naar Casa Grande Ruins National Monument. We rijden via Phoenix naar het zuiden.

We moeten eerst door het visitor center om het gebouw van dichtbij te kunnen zien. Als we naar buiten lopen staan mensen iets te fotograferen. We vragen wat er te zien is en er blijkt een grote Mojave Rattlesnake te zitten. Dit is één van de meest giftige slangen in het gebied. Er wordt ons verteld dat als hij een aanval uitvoert de slang wel drie meter hoog kan springen! Een beetje uit de buurt blijven dus. De slang zit eerst nog rustig, maar glijdt dan langzaam de natuur in.

In de Casa Grande (het grote huis) hebben de Hohokam geleefd rond het jaar 1100. Het is een gebouw met vier verdiepingen en ongeveer 18 meter lang. Er zitten op een aantal plaatsen kleine gaten in de muren. Men denkt dat de Hohokam daardoor het sterrenstelsel bestudeerden.

Hierna rijden we naar het Saguaro National Park. Hier staan immens hoge cactussen. We bekijken een film in het visitor center en lopen dan even wat rond om wat foto’s te maken. Het is behoorlijk heet vandaag. We rijden dan iets verder door naar het Sonora Desert Museum. We waren eigenlijk van plan dit te bezoeken. Maar het blijkt een soort dierentuin te zijn en vanwege de hitte besluiten we verder te gaan naar Tucson.

Het wordt tijd om onze voorraden aan te vullen bij de Walmart. Als we daarmee klaar zijn gaan we naar de net geopende Lazy Days RV Campground, waar we alleraardigst worden ontvangen. De manager komt uit Zimbabwe en spreekt een paar woorden Afrikaans. Hij heet Neville Proud en lijkt een beetje op Joop van de Ende maar dan met een lange staart. Hij biedt ons een gratis nacht aan als we twee nachten blijven. En op deze camping krijg je ook een gratis ontbijt. We zullen het morgenochtend meemaken.

De internetverbinding is hier supersnel en als we het journaal gezien hebben gaan we eten in het restaurant op de camping. Zodra de baas ons ziet komt hij ons de hand schudden en zegt hij dat hij een verrassing voor ons heeft. Hij komt even later aanzetten met een grote doos met rode strik er omheen. Later blijkt dat er allemaal spelletjes in zitten. Heel leuk.

Wim neemt een pizza en ik neem kip in een saus van champignons en rozemarijn. De saus is jammer genoeg iets te sterk van smaak, maar we hebben toch wel lekker gegeten.

’s Avonds weerlicht het de hele tijd en later gaat het ook regenen.

De foto’s van vandaag staan hier.



Dag 5, maandag 12 september, omgeving Sedona

12-09, omgeving Sedona Posted on Mon, September 12, 2011 15:41:40

Het heeft vannacht weer flink geonweerd. We schrokken er allebei wakker van, zo’n harde klap. Maar daarna wel weer lekker verder geslapen. Tegen de ochtend wordt het steeds fris in de camper en moet de “comforter” (een soort dekbed/slaapzak) op het bed.

Rond 9.00 uur waren we bij het Slide Rock State Park. We betalen de toegang van € 10 en doen dit geld in een envelopje. Je schrijft er je naam, kenteken en datum op en hangt een ander deel van de envelop met dezelfde gegevens aan de spiegel voorin de camper. Daarna zijn we bovenlangs de Oak Creek gelopen. We hadden uitzicht op de natuurlijke waterglijbanen in de Creek. Maar het was nog vroeg en dus ook erg rustig. In het dal staan allemaal appelbomen en er hingen nog heel wat appels in de bomen. We hebben er vier geplukt. Terug bij de camper hebben we onze zwemspullen gepakt en zijn teruggelopen naar de Oak Creek.

Jammer genoeg is er helemaal niemand in het water. Wim trekt de stoute schoenen aan en laat zich in het koele water zakken. Het is er een beetje glibberig van de algen. Later blijkt dat zijn zwembroek helemaal groen/bruin is uitgeslagen van de algen. Vervolgens glijdt hij voorzichtig tussen de rotsen door naar beneden. Het ziet er grappig en spannend uit. Na wat gefilmd te hebben ga ik het ook proberen. Je komt hier tenslotte maar één keer. Het leek een beetje eng, maar was hartstikke leuk om te doen. We laten ons daarna een beetje opdrogen in de zon en het begint dan langzaam aan toch wat drukker te worden. Er zijn ondertussen meer mensen gekomen die het gaan proberen.

Tegen 11.30 uur gaan we weer naar de camper om wat te eten en dan rijden we richting Montezuma Castle National Monument. Maar eerst willen we een kijkje nemen bij The Chapel of the Holy Cross ten oosten van Sedona.

Dat is helaas geen succes. De weg blijkt niet geschikt te zijn voor campers en we moeten zien te keren. Dat is niet echt een pretje als er een hele rij auto’s staat te wachten die naar boven/beneden willen rijden. Maar goed, na achteruit gereden te zijn lukt het Wim dan toch om de camper weer om te draaien in de goede richting.

We vervolgen onze route naar het NM. Deze cliff dwelling werd rond het jaar 1100 bewoond door de Sinagua indianen die ook bij Tuzigoot NM leefden. Sinagua betekent zonder water. Ook hier zijn de indianen na ongeveer 300 jaar weer vertrokken zonder dat men weet wat daarvan de reden is.

Terwijl we foto’s staan te maken komt er een ranger aangelopen die ons vertelt dat hij iets verderop een praatje gaat houden. We nemen plaats op de banken en luisteren naar een stukje geschiedenis. Plotseling begint het te regenen, steeds harder. We kunnen gelukkig onder een afdakje schuilen en na een klein kwartiertje is het alweer droog.

Wij gaan dan verder naar Phoenix. Het is pas 14.15 uur en te vroeg om bij Camp Verde naar de camping te gaan. Daarom hebben we een camping uitgezocht bij Casa Grande. Maar als we Phoenix naderen krijgen we net als eerder deze week een onderbreking voor weeralarm op de radio. Er worden zware onweersbuien en stofstormen verwacht in de wijde omgeving van Phoenix. Ook kunnen er hagelbuien en rukwinden voorkomen. Het is tegen de 40 graden Celsius. We besluiten niet verder te rijden en een camping in de buurt te zoeken. Zo komen we terecht op Pleasant Harbor RV Resort in Peoria, gelegen aan het Pleasant Lake. Het is een hele grote camping die behoorlijk vol staat, maar de meeste mensen komen denken wij alleen in het weekend hier naartoe. Er is een prachtig groot zwembad met whirlpool bij. Heerlijk! We zijn blij dat we hierheen gegaan zijn. Hopelijk trekt het noodweer onder ons langs.

De foto’s van vandaag staan hier.



Dag 4, zondag 11 september, Dead Horse Ranch State Park – Sedona

11-09, naar Sedona Posted on Mon, September 12, 2011 06:15:30

Het was gisteravond verschrikkelijk noodweer. Rond 22.00 uur was het een hels kabaal van het onweer en het keiharde getik van de regen op het dak van de camper. De camper schudde helemaal heen en weer. Het heeft bijna een uur geduurd. Het regende en/of hagelde heel hard. We hadden medelijden met de tentkampeerders die verderop op de camping staan. Toen het weer rustig werd zijn we heerlijk gaan slapen. Wel hoorden we later in de nacht coyotes huilen.

De volgende ochtend vroeg zijn we eerst naar de lagoons in het Dead Horse Ranch State Park gegaan. Deze zagen er schitterend uit in het ochtendlicht. Er waren mannen aan het vissen.

Daarna zijn we naar het Tuzigoot National Monument gereden waar we de annual pas voor $ 80 gekocht hebben van de nationale parken. Deze pas zullen we nog meerdere keren nodig hebben tijdens onze vakantie en hij blijft een jaar geldig, dus wie weet hebben we er volgend jaar nog wat aan ….

Het Tuzigoot NM is eigenlijk een ruïne van de Sinagua indianen, die hier zo’n 1000 jaar geleden hebben geleefd. Het is mooi gerestaureerd. Rond het jaar 1400 zijn de indianen onverwachts vertrokken. En tot op heden blijft het een raadsel waarom ze weggegaan zijn.

We rijden weer terug naar Cottonwood en gaan dan naar het Red Rock State Park. We betalen $ 10 toegang. De ranger adviseert ons de Eagle’s Nest Trail te lopen. Dat blijkt een mooie rondwandeling te zijn met schitterend uitzicht op de rode rotsen in de omgeving van Sedona. Door het hele gebied stroomt de Oak Creek. Deze rivier is oranje gekleurd, waarschijnlijk door de rode ondergrond.

Na de wandeling van anderhalf uur kijken we in het visitor centre naar een film over de omgeving van Sedona. Buiten vliegen hummingbirds. Deze maken een luid zoemend geluid. Heel grappig.

Hierna verlaten wij het State Park en rijden naar Red Rock Crossing iets verderop. We moeten opnieuw toegang betalen. Dit keer is dat $ 9. We maken een kleine rondwandeling van ongeveer een uur langs de Oak Creek met prachtig uitzicht op Cathedral Rock. Er zijn mensen in de rivier aan het zwemmen. Het water is heel erg schoon, alhoewel het zo’n oranje/rode kleur heeft.

Na een uurtje hebben we het wel gezien en rijden we naar het vliegveld. Dat ligt bovenop een tafelberg. Hier vandaan heb je een schitterend uitzicht op de omgeving van Sedona.

Daarna gaan we naar de Rancho Sedona RV Park waar we een mooie plek krijgen toegewezen. Om ons heen hoor je de hele tijd een koor van krekels, een hoog snerpend geluid. Op deze camping hebben we supersnel internet en kunnen we ons weblog weer bijwerken. Wim neemt nog even een duik in de rivier achter de camping. Het was vandaag rond de 30 graden Celsius. Heel aangenaam weer.

De foto’s van vandaag staan hier.



Dag 3, zaterdag 10 september, Kingman – Dead Horse Ranch State Park

10-09 naar Dead Horse Ranch SP Posted on Mon, September 12, 2011 05:34:52

We hebben vannacht goed geslapen in de camper, maar waren wel weer heel vroeg wakker. Na het ontbijt zijn we eerst nog wat boodschappen gaan halen bij de Walmart. En daarna zijn we via Prescott naar het Dead Horse Ranch State Park gereden.

We waren eigenlijk van plan om eerst naar het Watson Lake te gaan om de Granite Dells te bezichtigen. Dit zijn talrijke kleine ronde rotsen die langs de oever en in het water liggen. Het schijnt heel erg fotogeniek te zijn, maar we konden helaas de afslag niet vinden.

De route naar het State Park gaat over de oude historische route 89A. De weg is heel spannend om te rijden omdat hij niet al te breed is en eerst al slingerend door de bergen omhoog gaat naar het spookstadje Jerome (dat al lang geen spookstadje meer is, maar heel druk bezocht wordt door toeristen) en daarna weer afdaalt naar Cottonwood. In het State Park krijgen we een prachtige plek. Het is nog wel vrij warm, maar niet meer zo heet als gisteren (slechts 37 graden volgens onze thermometer).

Als we bij onze plek aankomen loopt er een Roadrunner. Hij was helemaal niet schuw en bleef gewoon zitten en was zelfs heel nieuwsgierig waar dat geklik van de camera nou toch precies vandaan kwam.

Nadat we de camper op zijn plaats gezet hebben proberen we de rivier te vinden waar je in zou kunnen zwemmen. Nou dat laatste is niet echt het geval. De rivier hebben we gezien, maar er is nergens een strandje of zo waar je het water in kunt. Toen maar weer teruggelopen en lekker wezen uitrusten bij de camper van de zware reis.

Deze camping is veel mooier dan de KOA waar we gisteren stonden. Die had hele smalle plekken, dicht op elkaar. En deze in het State Park heeft juist hele ruime plaatsen. Er zijn ook veel tentkampeerders. Verder is er wel water en elektriciteit op de camping, zodat de airco lekker aan kan. Alleen geen wifi en/of zwembad.

De foto’s van vandaag staan hier.



Next »