We hebben een verschrikkelijke nacht achter de rug. Waar ik al bang voor was werd bewaarheid. De hele nacht door reden er treinen over de spoorlijn vlakbij de camping. En met treinen bedoel ik tientallen wagons (honderden meters lang) die getrokken worden door een zware diesellocomotief, die om de haverklap heel hard toetert en/of fluit. We deden geen oog dicht. We begrijpen dan ook niet hoe deze camping aan zo’n hoge waardering is gekomen. Zelfs met oordoppen in hoorde je de treinen nog langskomen.

Om 6.00 uur ben ik toen maar opgestaan om het reisverslag maken en de foto’s te gaan uploaden van gisteren in de Bisti Wilderness Area. Daar ben ik toch wel elke keer een uurtje of twee zoet mee. We vertrokken rond 9.15 uur naar Canyon the Chelly (dit spreek je uit als Canyon the Sjée) National Monument in Arizona.

In Arizona is het een uur vroeger, maar in Canyon the Chelly hanteren de Navajo indianen die hier wonen net als bij ons de zomertijd, waardoor het toch weer net zo laat is als in New Mexico. We zijn dan tegen het middaguur bij het visitor center en halen daar een plattegrond op van het gebied en gaan dan een plekje uitzoeken op de Cottonwood camping in het nationale park.

Deze camping ligt prachtig, is ruim opgezet en gratis! Er zijn alleen toiletten, verder geen elektriciteit, water of douches. Je kunt hier geen plaatsen reserveren want hier geldt het principe: wie het eerst komt, die het eerst maalt.We zoeken een mooie plek uit en verorberen onze lunch. Daarna laten we onze tuinstoelen achter op de door ons uitgezochte plek, zodat deze later niet door anderen bezet zal worden. En wij gaan dan met de camper de uitzichtpunten bekijken langs de South Rim. De indiaanse mevrouw in het visitor centre vertelde ons dat je deze het beste in de middag kunt bezoeken en de uitzichtpunten aan de North Rim in de ochtend. Dat gaan we misschien morgenochtend dan doen.

Het uitzicht vanaf de “overlookpoints” is schitterend. Wat een prachtig gebied is dit. Bij de White House Overlook gaan we de trail lopen naar de White House Ruins op de bodem van de canyon.

Dat betekent een afdaling met een hoogteverschil van ongeveer 500 feet. Het was een geweldige wandeling van 2,5 mijl. In de canyon ligt de ruïne die 1000 jaar geleden bewoond werd.

Beneden in de canyon liepen een aantal wilde mustangs. Die hebben we ook heel veel gezien op weg hier naartoe vanuit Gallup. Op de terugweg zagen we een lange dunne slang. Moe maar voldaan zijn we twee uur later weer terug bij de camper. Het is dan ongeveer 15.30 uur en de zon begint al wat te zakken. Daardoor beginnen de rotsen nog dieper te kleuren.

We rijden verder naar de Sliding House Overlook en tot slot de Spider Rock Overlook. Hier kunnen we nog net de voet van de meer dan 250 meter hoge rots zien, voordat de schaduw er overheen gaat vallen.

De rots is van zandsteen en was volgens de legende de woonplaats van de “spinnenvrouw” die de Navajo heeft leren weven. Hij wordt door de indianen als een heilige plaats beschouwd. Rond 17.00 uur zijn we dan weer terug op de camping, waar we heerlijk nog een uurtje in de zon kunnen zitten.

De foto’s van vandaag zijn hier.