Na een heerlijke rustige nacht op deze geweldige camping zijn we op aanraden van andere kampeerders eerst naar het visitor center in Bluff gereden. We wilden namelijk weten waar de Moki Dugway precies ligt. Deze weg wordt afgeraden om met campers te rijden omdat hij heel steil omhoog gaat en gedurende drie mijl niet geasfalteerd is. We twijfelen of we hem dan wel moeten rijden, alhoewel we op internet in diverse andere weblogs hebben gelezen dat mensen het wel gedaan hebben.

We zijn precies om 9.00 uur bij het visitor center dat dan net open gaat. De mevrouw die daar werkt laat ons een filmpje van 10 minuten zien over de ontstaansgeschiedenis van Bluff. Deze plaats is in 1880 door mormonen gesticht, middenin het indianengebied. Haar eigen overgrootouders waren daar destijds bij. Heel bijzonder. Bij het visitor center is Bluff Fort, een soort open lucht museum. Daar staan allemaal huisjes, waaronder een schooltje, van de eerste groep mormonen die hier destijds zijn komen wonen.

Verder staan er wat huifkarren en een monument ter nagedachtenis aan deze mensen. Het was er vrij druk toen wij er waren, omdat er een familiereünie op het terrein plaatsvond en omdat er een groep mensen wat restauratiewerkzaamheden gingen uitvoeren aan een traditionele Navajo woning. Deze woning ziet er van buiten uit als een soort bijenkorf. Het was een vrouwenwoning, verdeeld in negen secties. De Navajo zijn erg bijgelovig en betreden de woning altijd van de linkerkant en lopen hem dan helemaal rond voordat ze er weer uitgaan.

De dame van het visitor center vertelde ons ook dat er heel veel campers over de Moki Dugway rijden en dat hij deels van gravel is heeft ermee te maken dat daardoor auto’s niet zo hard kunnen rijden. Maar we moeten eerst Goosenecks State Park bezoeken, dat ligt toch op de route. Deze doodlopende weg eindigt bij een schitterend uitzichtpunt op de Goosenecks van de San Juan River. De bruin gekleurde rivier stroomt 1000 feet lager en daar zagen we wat kano’s in varen. Dit gebied is meer dan 300 miljoen jaar oud!

Vervolgens gaan we dan toch echt de Moki Dugway rijden. Voor ons uit rijdt zelfs iemand met een fifth-wheel, nou die is nog heel wat groter dan onze camper van 29 feet. Wim rijdt heel voorzichtig de weg omhoog. We zijn wel blij als we boven zijn en ook dat we deze kant op gereden hebben en niet naar beneden.

Daarna bezoeken we Natural Bridges National Monument. We rijden daar een eenrichtings route van 9 mijl (14,5 km) langs drie natuurlijke bruggen. Het gebied ligt op 2000 meter hoogte op de Cedar Mesa. De eerste brug is de Sipapu Bridge. Dit is de op één na grootste natuurlijke brug ter wereld (alleen Rainbow Bridge bij Lake Powell is groter). In Hopi mythologie is een “sipapu” een poort waardoor geesten mogen overgaan naar de geestenwereld.

De tweede brug is de Kachina Bridge. De relatief kleine omvang van de opening en zijn ligging zorgen er voor dat hij moeilijk van bovenaf te zien is. De brug is genoemd naar de Kachina dansers die een centrale rol spelen in de religieuze traditie van de Hopi’s.

De derde brug is de Owachomo Bridge. Owachomo betekent rotsheuvel in Hopi. Via een eenvoudig wandelpad kun je naar de onderkant van deze brug lopen. Hij is heel mooi oranje gekleurd van onderaf gezien.

Hierna rijden we door naar de Devil’s Canyon Campground een kleine 10 mijl boven Blanding. Deze camping kost $ 5,00 per nacht voor mensen met een nationale parkenpas en heeft hele mooie ruime plaatsen in een prachtige omgeving. Het koelt wel vrij snel af en daarom maken we een gezellig kampvuurtje van gesprokkeld hout.

De foto’s van vandaag staan hier.