Het was vannacht niet zo koud als we eigenlijk verwacht hadden. Bryce Canyon ligt namelijk best wel hoog, op ruim 2.000 meter. Na ons ontbijt zijn we naar de shuttle boarding area gereden. Daar hebben we de camper geparkeerd en daarna zijn we met de shuttle naar het verste punt gereden: Bryce Point. Daar vandaan zijn we helemaal over de rimwalk, via Inspiration Point en Sunset Point naar Sunrise Point terug gelopen. Een afstand van ongeveer 4,5 km. Vanaf de rim heb je telkens een schitterend uitzicht over het unieke landschap van Bryce Canyon. Het is een hele reeks van oranje/roze/witte hoodoos.

Vorig jaar zijn we vanaf Sunrise Point afgedaald naar beneden en toen tussen de hoodoos door naar Bryce Point gelopen. Dat was ook een geweldige wandeling met weer een hele andere kijk op het landschap.

Ruim twee uur later, rond het middaguur, zijn we bij de Bryce Canyon Lodge aangekomen en daar gebruiken we de lunch. We nemen allebei de Bryce Burger met friet. Verder gewoon water erbij. De Amerikanen vinden het de gewoonste zaak van de wereld als je verder geen drankje bij je maaltijd besteld. Heel anders dan in Nederland. We waren incl. fooi $ 26 kwijt.

Daarna hebben we de shuttle teruggepakt naar de camper en zijn naar Zion National Park gereden. Dit keer kwamen we via de oostkant het park binnen. We hadden een stille hoop dat we nu wel de Canyon Overlook trail zouden kunnen lopen. Deze trail begint vlak voor de tunnel waar we doorheen moeten. Maar helaas, met een camper kun je hier niet parkeren en daarom moesten we opnieuw deze leuke wandeling over rotsachtige paadjes en smalle richels aan ons voorbij laten gaan.

Er zijn twee tunnels in Zion. De eerste is niet zo lang en daar kunnen we gewoon zelf doorheen rijden. Wij hebben bij de ingang van het park $ 15 moeten betalen om onder supervisie van een ranger door de tweede tunnel te mogen rijden. De ranger houdt dan het verkeer tegen van de andere kant, zodat we in het midden van de tunnel kunnen rijden met de camper. Voor ons reed een touringcar zodat we goed zijn achterlichten konden volgen in de duisternis.

Aan de andere kant van de tunnel aangekomen ziet het landschap er gelijk heel anders uit. We rijden al slingerend naar beneden en proberen dan eerst een plekje te krijgen op de Watchman campground bij het visitor centre. Bij de inrit staat niet dat hij vol is, maar als we bij de ingang aankomen zijn er helaas alleen nog maar tentplekken beschikbaar. We keren dan weer om en rijden via de zuidingang het park weer uit en gaan naar de commerciële Zion Canyon Campground net buiten het park. Deze ligt precies aan de overkant van de Virgin River die door Zion National Park stroomt. Hij ligt dan ook schitterend alleen zijn de plaatsen heel smal en hij is twee keer zo duur als de Watchman Campground, namelijk $ 39. Gelukkig krijgen we geen buren naast ons. Het is inmiddels 16.30 uur en we kunnen nog lekker een tijdje in de zon zitten. De temperatuur is heerlijk hier.

De foto’s van vandaag staan hier.