Na een heerlijke rustige nacht zijn we rond 7.00 uur opgestaan. Na het ontbijt lopen we eerst nog een rondje over de camping van Blue Water Lake State Park om de canyon te bekijken waar de camphost het gisteren over had. Deze is best wel fraai, maar ligt helaas nog grotendeels in de schaduw. We werpen gauw nog een blik op het meer en rijden dan om 8.15 uur weg naar de Bisti Wilderness Area. Dit natuurgebied ligt op weg naar Farmington aan de rechterkant van de weg. Na de afslag bij mijlpaal 70 moeten we ongeveer vier mijl over een dirtroad rijden, maar die is op een paar stukjes wasbord na goed te doen. Als we om 10.15 uur bij de parkeerplaats aankomen moeten we ons eerst registreren. Wij zijn die dag de tweede bezoekers. Er staat nog een auto en die is van Duitsers en vlak na ons komt er ook nog een andere auto met een paar Duitsers aan. We eten wat, trekken onze wandelschoenen aan en gaan dan op weg.

Eerst lopen we een stuk door de “wash” naar rechts, maar dat loopt dood. Daarna komen we de Duitsers tegen en die vertellen ons dat we de wash verder moeten volgen en dat we dan een paar mooie hoodoos en rotsformaties kunnen zien. Dat doen we dan maar en inderdaad, hier staan een paar fraaie exemplaren.

Maar ook dit gebied loopt dood. We gaan dan nog iets verder naar links (in feite hadden we gewoon rechtdoor kunnen lopen nadat we door het hek gegaan waren) en daar dwalen we vervolgens een hele tijd rond bovenop de hoodoos en andere rotsen. Het is er erg mooi.

Na ruim drie uur wandelen komen we weer terug bij de camper, eten wat fruit en steken dan de dirtroad over naar de linkerkant van de weg. We lopen vervolgens naar het noordwesten waar een plateau moet zijn met zeer fotogenieke rotsformaties en hoodoos. En inderdaad, het is hier nog mooier dan in de Bisti Wilderness Area zelf. Ook hier dwalen we weer een uurtje rond en maken heel veel foto’s.

Daarna rijden we weer terug over de dirtroad naar de doorgaande route naar Farmington. We wilden daar eigenlijk naar de Mom & Pop RV Park, maar die blijkt direct langs de snelweg te liggen en lijkt net op een grote betonnen parkeerplaats. Wat nu? Hier kunnen we verder geen camping in de campinggids of op de TomTom vinden. Je kunt dan of naar het noordoosten naar het Aztec Ruïns State Park rijden, maar dat ligt 15 mijl de verkeerde kant op. We besluiten daarom naar het westen, naar Shiprock te rijden.

Volgens de TomTom is daar ook een camping. En wat voor eentje …. De toegangsweg naar de camping zit vol hele diepe kuilen. We worden alle kanten op geschud. De camping zelf ligt ook langs de highway en ziet er van een afstandje niet uit. Dan maar verder rijden, richting Canyon the Chelly waar we morgen naar toe willen. Dit ligt in Arizona dus als het goed is, is het daar een uur vroeger. Het is nu al bijna 17.00 uur. Als we echter de weg inslaan hier naartoe blijkt dat we deze niet mogen rijden met onze camper. Hij gaat namelijk dwars door de bergen. Dus maar weer omgedraaid en toen naar Gallup gereden. Daar kwamen we om 18.30 uur op de USA RV Park aan. De camping krijgt hele hoge cijfers in de dikke campinggids, maar ligt wel aan Route 66 en naast een spoorlijn. Als we daar maar geen last van zullen krijgen ….

We staan dan nog een tijdje te praten met een mevrouw die in 1958 vanuit Nederland naar Californië is geëmigreerd met haar ouders. Zij hoorde ons Nederlands praten en spreekt het zelf ook nog heel goed, terwijl zij nooit meer terug is geweest naar haar geboorteland. Dat komt, vertelde ze, omdat er bij één van haar zussen thuis nog veel Nederlands gesproken wordt en daar ook vaak mensen uit Nederland logeren.

Daarna gaan we de camper op zijn plek zetten en doen gelijk de was. Dat kost op deze camping $ 1,50 per machine en de droger $ 0,75 maar die moet je wel twee keer laten draaien voordat alles goed droog is. Terwijl we eten koken draait de was en als we klaar zijn met eten kan de was weer opgeruimd worden.

De foto’s van vandaag staan hier.